สังหารทหารรับใช้ไปหลายคนแล้วด้วย!” หัวหน้ากลุ่มทหารรับใช้พูด
ผู้อาวุโสตระกูลดำขาวมองซือหม่าโยวเย่ว์พลางถามว่า “เหตุใดเจ้าจึงต้องสังหารคนตระกูลเหลียนเราด้วย”
“พวกท่านจับตัวคนของพวกเราไปอย่างไรเล่า” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด
“เจ้ารู้ว่าใครเป็นผู้จับตัวไป เข้าไปในเรือนหลังใดอย่างนั้นหรือ” ผู้อาวุโสตระกูลขาวถาม
“พวกเราไม่เห็นหรอก” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด “ตอนที่พวกเรามาถึงก็ไม่เห็นร่องรอยของพวกเขาแล้ว แต่พวกเราจำเสื้อผ้าของคนผู้นั้นได้ บนชายเสื้อมีดอกอวี้หลานดอกหนึ่งเหมือนกับพวกท่า านเลย”
“เจ้าไม่ได้เห็นกับตาตัวเองแล้วแน่ใจได้อย่างไรว่าเข้ามาในตระกูลเหลียนของเรา ต่อให้สวมเสื้อผ้าของตระกูลเหลียนเรา ผู้อื่นก็สวมใส่เพื่อปลอมตัวได้เช่นกัน” ผู้อาวุโสตระกูลดำพู ด
“คนของพวกท่านนั่นแหละที่จับตัวเสี่ยวเหลียนจื่อไป” โฉวเซี่ยวเทียนเหาะเข้ามา วิหคสี่ปีกสี่ตนมาอยู่ข้างกายซือหม่าโยวเย่ว์แล้วแปลงเป็นร่างมนุษย์ปกป้องเธอเอาไว้ข้างกาย
“นายน้อย ท่านไม่เป็นไรใช่หรือไม่” วิหคสี่ปีกรู้สึกได้ถึงอุณหภูมิจากเปลวเพลิงของเพลิงชาดในมือเธอแล้วถามอย่างตื่นเต้นอยู่บ้าง
“ไม่เป็นไร” ซือหม่าโยวเย่ว์เก็บเปลวเพลิงลงไป
“วิหคสี่ปีกหรือ” ผู้อา
