นนั้นตระกูลเหลียนก็ไม่สนใจเหลียนหงแล้วอย่างนั้นหรือ” เจ้าอ้วนชวีถาม
“ตระกูลเหลียนไม่ส่งคนออกมาไล่ล่าสังหารพวกเราก็ไม่เลวแล้ว” โฉวเซี่ยวเทียนยิ้มอย่างขมขื่น “เดิมทีข้าคิดจะพาเขาไปยังแคว้นกลาง แต่ถูกไล่ล่าจนสิ้นไร้หนทางดังนั้นจึงได้แต่หลบห หนีไปยังดินแดนอันห่างไกลเท่านั้น”
“แล้วตระกูลเหลียนรู้ถึงการมีตัวตนอยู่ของเหลียนหงหรือไม่” ซือหม่าโยวหรานถาม
“อาจจะรู้หรืออาจจะไม่รู้ก็เป็นไปได้ทั้งสิ้น” โฉวเซี่ยวเทียนพูด “ตอนนั้นสมาชิกตระกูลคนหนึ่งของพวกเขาอยู่กับพวกเรา แต่ต่อมาพวกเราพลัดพรากกันระหว่างที่หลบหนี ถ้าหากเขาเอาชีว วิตรอดมาได้ เช่นนั้นตระกูลเหลียนก็คงรู้ แต่ถ้าหากเขาตายไปแล้ว ตระกูลเหลียนก็ไม่รู้หรอก”
“ข้าคิดว่าสมาชิกตระกูลผู้นั้นจะรอดชีวิตมาได้หรือไม่ ตระกูลเหลียนก็น่าจะรู้อยู่ดีนั่นแหละ” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด “ตระกูลเหลียนกับตระกูลเฟ่ยเป็นศัตรูกัน จะต้องให้ความสนใจกับเ เรื่องของพวกเขาอย่างแน่นอน หลายปีมานี้ตระกูลเฟ่ยไล่ล่าสังหารพวกท่านก็มีความเคลื่อนไหวไม่น้อยเลย เป็นไปไม่ได้ที่จะไม่มีคนในตระกูลเหลียนล่วงรู้เลย พูดได้เพียงแค่ว่าต้องดูว่าค คนตระกูลเหลียนที่ล่วงรู้ผู้นั้นมีความคิดเช่นไรแล้ว แต่ผ่า