ก็พบพานกับเรื่องเช่นนี้เสียแล้ว เมื่อครู่นางบอกว่าจะบอกพวกเขาระหว่างทางแต่ยังไม่ทัน นจากมาก็เกือบจะถูกฆ่าเสียแล้ว
ซือหม่าโยวเย่ว์เล่าเรื่องชาติกำเนิดของเหลียนหง เรื่องที่พวกโฉวเซี่ยวเทียนซ่อนตัวอยู่ที่สันเขาพยัคฆ์สวรรค์เพื่อหลบเลี่ยงการไล่ล่าสังหาร ทั้งยังมีเรื่องที่เขาลากพวกตนลงเร รือลำเดียวกันให้ฟังรอบหนึ่ง หลังจากฟังจบแล้วทุกคนต่างถลึงตาใส่โฉวเซี่ยวเทียน ด่าว่าเขาช่างไร้ปรานี เป็นเผ่าพันธุ์จิ้งจอกเฒ่า
“พวกท่านก็อย่าตำหนิท่านอาจารย์เลย เขาทำไปก็เพื่อข้า พวกท่านอยากตำหนิ ก็จงตำหนิข้าเถิด” เหลียนหงเห็นทุกคนโมโหไม่น้อยจึงเอ่ยขึ้น
“เหลียนหง ตัวเจ้าเองก็ไม่รู้ว่าออกมาแล้วจะต้องพบเจอกับเรื่องเช่นนี้ แล้วจะตำหนิเจ้าได้อย่างไรกันเล่า” ซือหม่าโยวเล่อกล่าว
ตอนพวกเขาอยู่ที่โรงเตี๊ยมโรงเตี๊ยมก็เคยสนทนากับเหลียนหง รู้ว่าเขาเป็นคนใสซื่อบริสุทธิ์คนหนึ่งจึงมิได้ตำหนิเขา
แต่พวกเขาตำหนิโฉวเซี่ยวเทียนไปก็ไม่มีประโยชน์ เจ้าคนผู้นั้นช่างหนังหน้าหนาเสียเหลือเกิน
กระนั้นพวกเขาก็รู้ดีว่าพวกโฉวเซี่ยวเทียนเองก็สิ้นไร้หนทางแล้ว ไม่อย่างนั้นก็คงไม่อาศัยอยู่ที่เมืองหงเนิ่นนานถึงเพียงนั้นหรอก จะว่าไปแล้วสถานการณ์
