้วยขอรับ!” พอเหลียนหงเห็นพวกซือหม่าโยวเย่ว์ จึงโบกไม้โบกมือพลางตะโกน
โฉวเซี่ยวเทียนตามมาด้านหลัง คนทั้งสองเข้ามาภายในห้องอย่างรวดเร็ว
เข้ามาที่นี่โดยไม่ได้รับอนุญาต ก็มีเพียงแค่เขาเท่านั้นแหละ
“ผู้จัดการโฉว พวกท่านก็จะไปจากที่นี่ด้วยอย่างนั้นหรือ” โจวไห่โม่มองพวกโฉวเซี่ยวเทียนอย่างประหลาดใจอยู่บ้าง
“ท่านอาจารย์บอกว่าเปิดโรงเตี๊ยมมานานพอแล้ว อยากออกไปเดินเล่นบ้าง ต่อจากนี้ข้าก็จะมิใช่เสี่ยวเอ้อร์อีกต่อไปแล้ว!” เหลียนหงพูดด้วยรอยยิ้ม “คุณชายซือหม่า พาพวกเราไปด้วยได้หรื อไม่ขอรับ”
“พวกเราไม่ร่วมทางกับพวกเจ้าหรอก” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด
“ร่วมทางกันหน่อยเถิดขอรับ” เหลียนหงกล่าว “พวกท่านไปที่ไหนพวกเราก็จะไปที่นั่นด้วย แล้วจะไม่ร่วมทางกันได้อย่างไรเล่าขอรับ!”
“พวกเจ้าคิดจะติดตามพวกเราไปอย่างนั้นหรือ” เจ้าอ้วนชวีถามยิ้มๆ
“ท่านอาจารย์ของข้าบอกเอาไว้ว่าสถานที่ที่พวกท่านจะไปนั้นยอดเยี่ยมที่สุด” เหลียนหงเอ่ย
ซือหม่าโยวเย่ว์รู้ว่าสถานที่ที่เขาพูดหมายถึงตำหนักว่านชิง แล้วนึกขึ้นมาได้ว่าโฉวเซี่ยวเทียนเคยพูดถึงเจ้าตำหนักเมฆทะยาน จึงคาดว่าพวกเขาต้องรู้จักกันอย่างแน่นอน
“ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ก็ไปด้วยกันเถิด”
“เยี่ยมเลยข
