ยู่ภายในใจ ก่อนจะค้อมกายคารวะอีกครั้งแล้วเอ่ยว่า “ขอบคุณปรมาจารย์ซือหม่ามาก”
คนอื่นๆ ในตระกูลซือหม่าเห็นโจวไห่โม่วางตัวต้อยต่ำถึงเพียงนี้ ซือหม่าโยวเย่ว์เองก็ปล่อยผ่านเรื่องนี้ไปไม่ติดใจเอาความอีก พวกเขาจึงมิได้ระแวดระวังเช่นนั้นอีกต่อไปแล้ว
“ท่านเจ้าสำนักโจว ข้าได้ยินมาว่าหากคิดอยากไปจากสันเขาพยัคฆ์สวรรค์ ทางหนึ่งคือการขี่สัตว์อสูรบินได้ไปหลายเดือน ส่วนอีกทางหนึ่งก็คือใช้ค่ายกลนำส่งของสำนักพยัคฆ์สวรรค์” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด
“ถูกต้อง” โจวไห่โม่พูด “ก่อนหน้านี้ความสัมพันธ์ระหว่างพวกเรากับโลกภายนอกยังนับได้ว่าค่อนข้างดี แต่เมื่อไม่กี่สิบปีก่อน ค่ายกลนำส่งได้พังลง หลังจากนั้นก็ยังไม่มีปรมาจารย์ค ค่ายกลมาซ่อมแซมเลย ดังนั้นความสัมพันธ์ระหว่างพวกเรากับโลกภายนอกจึงถูกทำลายไปโดยปริยาย”
“ไม่มีใครยอมขี่สัตว์อสูรบินได้ไปจากที่นี่เลยอย่างนั้นหรือ” เจ้าอ้วนชวีถาม
“ไม่ใช่ไม่ยอม แต่ไม่กล้าต่างหาก” โจวไห่โม่ตอบ
“ไม่กล้าอย่างนั้นหรือ เพราะเหตุใดกันเล่า”
“เพราะพวกเรากับสถานที่แห่งอื่นที่มีสันเขาต่อเนื่องกันมีเผ่าพันธุ์สัตว์อสูรวิเศษอาศัยอยู่ หากคิดจะออกไปก็มีเพียงแค่การผ่านถิ่นที่อยู่ของพวกมันไปเท่านั้น แต่พวกเราจ