“จับตัวมาให้ข้าให้หมด”
บุรุษที่เป็นหัวหน้าตะคอกอีกครั้ง คนเหล่านั้นจึงหยิบเชือกขึ้นมาเตรียมมัดตัวคน
“ปัง…”
คนที่อยู่ใกล้ซือหม่าโยวเย่ว์ถูกเธอเตะจนลอยกระเด็นออกไปตกกระแทกบนโต๊ะ ทำเอาโต๊ะพังทลายไป
เจ้าคำรามน้อยหมอบอยู่บนบ่าซือหม่าโยวเย่ว์ เมื่อเห็นเธอลงมือจึงส่ายหน้าแล้วพึมพำอยู่ในใจว่าหลังจากฟื้นฟูความทรงจำในชาติที่แล้ว เย่ว์เย่ว์ก็ทวีความรุนแรงมากขึ้นเรื่อยๆ เลยท ทีเดียว!
“ยังกล้าสู้กลับอีกหรือ เข้าไปพร้อมกันให้หมดเลย!”
คนของสำนักพยัคฆ์สวรรค์ลงมือพร้อมกัน พวกซือหม่าโยวหมิงย่อมมิอาจวางเฉยได้อีกต่อไป แต่ละคนเหวี่ยงหมัดโจมตีเข้าใส่ฝ่ายตรงข้าม
เดิมทีโรงเตี๊ยมนี้ก็มิได้มีขนาดใหญ่มากอยู่แล้ว ถ้าหากใช้พลังวิญญาณ ตัวเองก็อาจได้รับบาดเจ็บไปด้วยได้ ดังนั้นทุกคนจึงได้แต่อาศัยกำปั้น แต่กำปั้นของพวกเขาจะสู้เจ้าอ้วนชวีได้อ อย่างไร เขาต่อยหมัดละคน เพียงไม่นานคนเหล่านั้นก็ถูกพวกเขาโยนออกไปจนหมด
“ในเมื่อพวกเราเข้าเมืองมาแล้ว ก็ไม่ต้องมาพูดถึงค่าเข้าเมืองกันอีก และพวกเราก็ไม่ต้องการความคุ้มครองของพวกเจ้าด้วย ดังนั้นจงอย่าได้มารบกวนพวกเราอีกเลย เชิญกลับไปเสียเถิด” ซือหม่าโยวหมิงกล่าว
คนของสำนักพยัคฆ์สวรรค์
