ต่างตะเกียกตะกายลุกขึ้นจากพื้นก่อนจะมองคนด้านในแล้วพูดว่า “ฝากไว้ก่อนเถิด ผู้ที่กล้าล่วงเกินสำนักพยัคฆ์สวรรค์เราย่อมไม่มีจุดจบที่ดีอย่างแน่นอน! ไป ก กลับไปรายงานใต้เท้ารองกัน”
ผู้คนที่ดูความคึกคักอยู่ภายนอกนึกไม่ถึงว่าผลลัพธ์จะเป็นเช่นนี้ เมื่อเห็นคนของสำนักพยัคฆ์สวรรค์จากไปอย่างหม่นหมองแล้วต่างก็อดร้องในใจว่าดีแล้วไม่ได้
กี่ปีมาแล้วที่ไม่มีใครกล้าแตะต้องคนของสำนักพยัคฆ์สวรรค์เลย!
แต่ก็มีคนแนะนำให้พวกซือหม่าโยวเย่ว์รีบจากไปโดยเร็ว
“พวกเจ้ารีบไปดีกว่านะ หลายปีมานี้คนของสำนักพยัคฆ์สวรรค์ไม่เคยรับเคราะห์มาก่อนเลย ตอนนี้พวกเจ้าทำร้ายคนเสียแล้ว กลัวแต่ว่าพวกเขาจะพาคนที่ร้ายกาจยิ่งกว่ามา รีบไปจากสันเขาพยั คฆ์สวรรค์เสีย ไม่อย่างนั้นพอถึงเวลา ต่อให้ติดปีกก็ยากจะบินหนีไปได้!”
พวกเจ้าอ้วนชวีแย้มยิ้มแล้วเอ่ยว่า “ในเมื่อพวกเรากล้าแตะต้องพวกเขา ก็ย่อมต้องไม่กลัวการแก้แค้นของพวกเขาอยู่แล้วสิ”
ทุกคนเห็นว่าพวกเขาล้วนเป็นระดับราชาเทพขั้นต้น เมื่อได้ยินวาจามั่นใจในตัวเองของพวกเขาแล้วก็อดส่ายหน้ามิได้
คนเหล่านี้เยาว์วัยเกินไป ไม่รู้ว่าโลกใบนี้กว้างใหญ่เพียงใด!
“ผู้จัดการ เปิดห้องชั้นบนสิบสามห้องให้พวกเราที” ซือ
