หม่าโยวฉีพูด
ผู้จัดการอยู่ท่ามกลางฝูงชน เขาลำบากใจอยู่บ้าง เพราะคนเหล่านี้ล่วงเกินคนของสำนักพยัคฆ์สวรรค์ ถ้าหากให้พวกเขาพักอยู่ที่นี่ เช่นนั้นจะไม่เป็นการหาเรื่องใส่ตัวหรอกหรือ
ซือหม่าโยวเย่ว์เห็นท่าทางเช่นนั้นของผู้จัดการ จึงโบกมือคราหนึ่ง มณีผลึกขั้นกลางหนึ่งร้อยก้อนก็ปรากฏขึ้นมาบนโต๊ะยาว
เธอมองผู้จัดการแล้วถามว่า “มีห้องหรือไม่”
ผู้คนด้านนอกเห็นเธอหยิบมณีผลึกขั้นกลางหนึ่งร้อยก้อนขึ้นมาอย่างสบายๆ จึงรู้ว่าเมื่อครู่ไม่ใช่ว่าพวกเขาไม่มีเงิน แต่เป็นเพราะไม่อยากจ่ายเงินให้สำนักพยัคฆ์สวรรค์จริงๆ
ผู้จัดการเห็นมณีผลึกขั้นกลางเหล่านั้นแล้วสองตาก็เปล่งประกาย เขารีบเดินเข้ามาเก็บมณีผลึกเหล่านั้นไป แล้วพูดว่า “ห้องชั้นบนสิบสามห้อง มี… มีขอรับ เสี่ยวเอ้อร์ ยังไม่รีบพาพวกเ เขาไปอีก”
เสี่ยวเอ้อร์เห็นท่าทีของเจ้านายตนแล้วก็ยิ้มพลางเอ่ยว่า “แขกทุกท่านโปรดมากับข้า ข้าจะพาพวกท่านไปที่ห้องเองขอรับ”
ซือหม่าโยวเย่ว์เดินตามเสี่ยวเอ้อร์ไป ก่อนจะไป เธอก็มองผู้จัดการที่กอดมณีผลึกอย่างมีความสุข นัยน์ตาเปล่งประกายผิดปกติ
