ดังนั้นพวกซือหม่าโยวเล่อจึงพากันเข้าไปหมด ถึงแม้ว่าพวกเขาจะยังมิได้เลื่อนไปถึงระดับราชาเทพขั้นกลาง แต่ก็ได้ดูดซับพลังวิญญาณจากภายในเจดีย์วิญญาณไปไม่น้อย และเพราะพลังวิญ ญญาณอันหายากภายในมณีผลึก พวกเขาจึงอยู่ห่างจากการเลื่อนระดับไปอีกไม่ไกลแล้ว พลังการต่อสู้ก็ขาดอีกไม่เท่าไร
ยามปกติพวกติงซานมักอาศัยชื่อของสำนักพยัคฆ์สวรรค์ในการเขียนเสือให้วัวกลัว พลังอำนาจนี้เป็นของปลอม ส่วนพลังการต่อสู้ก็มิได้แข็งแกร่ง ตอนนี้มาเห็นคนที่จู่ๆ ก็โผล่ออกมา ในใ ใจจึงยอมจำนนแล้ว
คนสี่คนถูกคนสิบเอ็ดคนล้อมเอาไว้ จึงพ่ายแพ้อย่างรวดเร็ว ซือหม่าโยวเย่ว์ก็ไม่ให้โอกาสพวกเขาได้พูด ล้างผลาญพวกเขาสี่คนในทันที เปลวเพลิงสุดท้ายทำให้พวกเขาสูญสลายกลายเป็นเถ้าถ่า าน
พอจัดการแมลงหวี่แมลงวันพวกนั้นเสร็จเรียบร้อยแล้วทุกคนจึงค่อยมีกะจิตกะใจพูดคุยกับซือหม่าโยวเย่ว์
ซือหม่าเลี่ยมาที่ข้างกายซือหม่าโยวเย่ว์แล้ววางมือลงบนหัวไหล่เธอพลางมองเธอขึ้นๆ ลงๆ ครั้งแล้วครั้งเล่า ก่อนจะถามว่า “โยวเย่ว์ เจ้าไม่เป็นไรใช่หรือไม่”
ซือหม่าโยวเย่ว์ส่ายหน้าพลางเอ่ยว่า “ท่านปู่ ข้าไม่เป็นไร”
“อาการบาดเจ็บของเจ้าหายดีแล้วหรือ” ซือหม่าเลี่ยถามอย่างไม่วางใจ
“
