หายดีหมดแล้ว ท่านดูสิว่าเจดีย์วิญญาณฟื้นฟูกลับมาเช่นปกติ ก็หมายความว่าข้าไม่เป็นอะไรแล้ว” ซือหม่าโยวเย่ว์ผายมือออกเป็นเชิงว่าตนไม่เป็นอะไรแล้วจริงๆ
“น้องห้า เจ้าอย่าหาว่าพวกเราต่อความยาวสาวความยืดเลยนะ ตอนที่เจดีย์วิญญาณสูญเสียการเชื่อมต่อกับเจ้า ทำเอาท่านปู่ตกใจแทบตายแน่ะ กังวลอยู่ตลอดว่าเจ้าอาจจะ… แต่เห็นพวกเจ้าคำรามน้ อยยังอยู่กันหมด จึงค่อยสบายใจขึ้นมาบ้าง” ซือหม่าโยวหรานพูด
“นั่นสิ เห็นว่าเจ้าติดต่อไม่ได้แม้กระทั่งสัตว์อสูรผูกพันธสัญญา พวกเราจึงรู้ว่าเจ้าต้องได้รับบาดเจ็บสาหัสมากอย่างแน่นอน ถ้าไม่เห็นกับตาว่าเจ้าหายดีแล้วพวกเราก็ไม่สบายใจหรอก” ซือหม่าโยวหมิงพูด
ซือหม่าโยวเย่ว์ย่อมเข้าใจความรู้สึกของพวกเขาดี จึงพิสูจน์กับพวกเขาว่าตนฟื้นฟูกลับมาแข็งแรงสมบูรณ์แล้วจริงๆ ทุกคนจึงไม่ถามถึงอาการของเธออีก
“ใช่แล้ว โยวเย่ว์ ตอนนี้พวกเราอยู่ที่ไหนกันหรือ” เจ้าอ้วนชวีถาม
ซือหม่าโยวเย่ว์เล่าสถานการณ์เขตรอบนอกของดินแดนโบราณให้พวกเขาฟัง ทุกคนมีสีหน้าขมขื่นขึ้นมาในทันที
“พูดเช่นนี้ การใช้ชีวิตในเขตรอบนอกนี้ก็ยังสู้ดินแดนเบื้องล่างไม่ได้เลยน่ะสิ!” ซือหม่าโยวเล่อพึมพำ
มิอาจเหาะเหินเดินอากาศ มิอาจใช้ค่ายกล
