พยักหน้า
“โยวเย่ว์ โจวซู่เหรินผู้นี้จิตใจคับแคบ คราวนี้เจ้าล่วงเกินเขา ถ้าหากยังไปกับเขาอีก เกรงว่าจะเป็นอันตรายได้ เจ้าอยากไปที่เมืองใหญ่ มิสู้รอให้ถึงเวลาที่พวกเราไปส่งส่วยแล้วค ค่อยไปพร้อมกันดีกว่า” จัวหรานพูดอย่างไม่เห็นด้วย
“ไม่ต้องหรอก ถ้าหากข้าไม่ไป เกรงว่าสำนักพยัคฆ์สวรรค์คงไม่มีทางละเว้นพวกเจ้าอย่างแน่นอน” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด “นอกจากนี้ข้ายังอยากออกไปฟังข่าวคราวข้างนอกให้เร็วหน่อยด้วย”
“เช่นนั้นก็ดี” เมื่อได้ฟังซือหม่าโยวเย่ว์พูดเช่นนี้ พวกจัวหรานก็ไม่ดึงดันต่อ
ในช่วงสองวันนี้ ซือหม่าโยวเย่ว์ได้ติดตั้งค่ายกลคุ้มกันให้กับตระกูลจัว ซึ่งแน่นอนว่ามีการเก็บเงินด้วย
ไม่ง่ายเลยกว่าตระกูลจัวจะได้พบกับปรมาจารย์ค่ายกลสักคนหนึ่ง ทั้งยังเป็นปรมาจารย์ค่ายกลที่มีฝีมือสูงส่งถึงเพียงนี้ด้วย พวกเขาย่อมต้องคว้าโอกาสเอาไว้ให้มั่น ถึงแม้ว่าราคาจ จะค่อนข้างสูงพอสมควร แต่ต่อให้ต้องหยิบยืมก็ต้องยืมมาทำให้ได้
ไม่อย่างนั้นหากเขาจากไปแล้ว ต่อไปพวกตนจะหาปรมาจารย์ค่ายกลมาจากไหนได้อีกเล่า!
และที่ซือหม่าโยวเย่ว์อยากจะรออีกสักสองวันก็เพราะอยากลองดูว่าเจดีย์วิญญาณจะมีความเปลี่ยนแปลงอะไรบ้างหรือไม่ เจ้าคำรามน้อย
