น เช่นนั้นก็คงวุ่นวาย
พอออกจากประตูใหญ่ตระกูลจัวแล้ว โจวซู่เหรินก็ออกคำสั่งในทันทีว่า “พวกเจ้าสองคนเฝ้าอยู่ที่นี่ก่อน ให้แน่ใจว่าเขาจะไม่หนีไป”
“ท่านเจ้าสำนัก พวกเราจะพาเขาไปที่สำนักพยัคฆ์สวรรค์จริงๆ หรือขอรับ” สารถีผู้นั้นเอ่ยถาม
“จะเป็นไปได้อย่างไรกัน!” ติงซานเขกศีรษะสารถีแล้วพูดว่า “ตอนนี้คนผู้นั้นอยู่ภายในค่ายกล พวกเราหมดหนทางจะทำอะไรเขาได้ รอให้เขาออกมาจากค่ายกลก่อน เช่นนั้นก็ตกอยู่ในกำมื อพวกเราแล้วมิใช่หรือ”
“อ้อ ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้เองหรือขอรับ” สารถีพยักหน้าอย่างเข้าใจ
“พวกเจ้าทั้งสองเฝ้าคนเอาไว้ให้ดีล่ะ ห้ามให้เกิดความผิดพลาดใดๆ ขึ้นมาเป็นอันขาด ถ้าหากสองวันให้หลังข้าหาตัวคนไม่พบ ข้าจะลากคอพวกเจ้าสองคนมาถาม” โจวซู่เหรินพูดจบแล้วขึ้นร รถเทียมสัตว์อสูรของตน ให้สารถีเคลื่อนรถจากไป
พอโจวซู่เหรินจากไปแล้ว จัวหรานจึงมองซือหม่าโยวเย่ว์อย่างเป็นกังวลพลางเอ่ยว่า “ต้องขอโทษด้วยจริงๆ พวกเราก็ไม่รู้เช่นกันว่าโจวซู่เหรินจะมาที่นี่”
“เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับพวกเจ้าเลย ไม่ต้องโทษตัวเองหรอก” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด
“โยวเย่ว์ เจ้าจะไปสำนักพยัคฆ์สวรรค์กับพวกเขาจริงๆ หรือ” จัวหม่าถาม
ซือหม่าโยวเย่ว์
