อยู่ สัตว์อสูรวิเศษทั่วไปไม่กล้ามาถึงที่นี่“
เย่ว์เย่ว์ ในที่สุดก็ติดต่อเจ้าได้เสียที! เจ้าไม่เป็นไรใช่หรือไม่” เสียงของเจ้าคำรามน้อยดังขึ้นมา ทั้งดีใจและกังวลใจ
“ไม่เป็นไร” ซือหม่าโยวเย่ว์พูดอมยิ้ม “ทุกคนเป็นเช่นไรกันบ้าง”
“พวกเราไม่เป็นไรเลย แต่เพราะติดต่อเจ้าไม่ได้ ทุกคนจึงกังวลใจแทบตายแล้ว” เจ้าคำรามน้อยพูด “เกิดเรื่องอะไรขึ้นหรือ”
“ตอนอยู่ที่ห้วงอากาศพบว่ามีคนต่อสู้กันอยู่ ทางเดินห้วงมิติพังทลาย ถูกพลังของห้วงอากาศจนได้รับบาดเจ็บ ทำให้สูญเสียการเชื่อมต่อกับเจดีย์วิญญาณและแหวนเก็บวัตถุไปน่ะ” ซือหม ม่าโยวเย่ว์พูด “แต่ตอนนี้กำลังฟื้นฟูแล้ว จึงเปิดแหวนเก็บวัตถุได้แล้ว เชื่อว่าอีกไม่นานก็คงฟื้นฟูเจดีย์วิญญาณได้เช่นกัน ถึงตอนนั้นพวกเจ้าก็ออกมาได้แล้ว”
“เช่นนั้นก็ดี” เจ้าคำรามน้อยพูด “เย่ว์เย่ว์ ตอนนี้เจ้าอยู่ที่ไหนหรือ”
“ตกมาอยู่ที่เขตรอบนอก ตอนนี้ไม่รู้ว่าอยู่ที่ซอกหลืบมุมไหน” ซือหม่าโยวเย่ว์นึกถึงเรื่องนี้แล้วปวดเศียรเวียนเกล้าอยู่บ้าง
เมื่อเจ้าคำรามน้อยได้ยินว่าตกมาอยู่ที่เขตรอบนอกก็ร้องออกมาในทันใด “เขตรอบนอกอย่างนั้นหรือ ยากนักที่คนของเขตรอบนอกจะเข้าไปในเขตชั้นกลางได้ แล้วเจ้าจะเข้าไปที่หุบเ
