้างนอก เมื่อใดที่ค่ายกลมนตราเปิดทำงาน พวกเขาก็จะเกิดความรู้สึกลวงขึ้นมา มิอาจจำผู้คนรอบตัวได้ เห็นแค่ว่าเป็นศัตรูทั้งสิ้น รวมทั้งยังแสดงคว วามคิดภายในใจของพวกเขาออกมาด้วย” ซือหม่าโยวเย่ว์พูดอธิบาย
“แต่ค่ายกลนี้ของเจ้ามิใช่ค่ายกลคุ้มกันหรอกหรือ” จัวหม่าไม่เข้าใจ ไม่เคยเห็นค่ายกลคุ้มกันที่มีประโยชน์เป็นค่ายกลมนตราด้วยมาก่อนเลย
ซือหม่าโยวเย่ว์อธิบายอย่างอดทน “ในตอนแรกก็เป็นเพียงค่ายกลคุ้มกัน ต่อมาจึงเปิดใช้ค่ายกลมนตรา สองค่ายกลซ้อนทับกันอยู่บ้าง นับว่าเป็นค่ายกลซ้อนค่ายกลก็แล้วกัน”
จัวหม่ามองซือหม่าโยวเย่ว์อย่างปากอ้าตาค้าง ค่ายกลซ้อนค่ายกลอะไรตนไม่รู้จักหรอก แต่เมื่อฟังแล้วร้ายกาจยิ่งนัก
โดยทั่วไปปรมาจารย์ค่ายกลคนหนึ่งสร้างค่ายกลได้อันหนึ่งก็ไม่เลวแล้ว แต่เขาถึงกับสร้างค่ายกลซ้อนค่ายกลได้ ที่แท้แล้วเขาประสบความสำเร็จทางด้านค่ายกลอย่างสูงส่งเพียงใดกัน
“การต่อสู้ของระดับราชาเทพสองสามคนนั้นน่าจะดำเนินต่อไปอีกสักพักเลย ทุกคนแยกย้ายกันไปพักผ่อนก่อนเถิด” เธอพูดจบแล้วกลับไปนั่งลงที่ตำแหน่งเมื่อครู่ ก่อนนั่งลงฟื้นฟูอาการบาดเ เจ็บของตนต่อไป
คนตระกูลจัวมองดูท่าทีที่ยังคงสงบนิ่งของซือหม่
