ระดับราชาเทพมิอาจเหาะเหินเดินอากาศได้ ต่อให้ก่อนหน้านี้ตอนเธออยู่ที่ดินแดนเบื้องล่างจะเหาะเหินได้แล้ว แต่กลับทำที่นี่ไม่ได้
จัวหรานมองผู้มาเยือนพลางพูดด้วยสีหน้าเย็นชาว่า “เจี่ยงเฟย คิดไม่ถึงว่าจะเป็นเจ้าจริงๆ ด้วย!”
“ฮ่าๆ พี่ใหญ่ของข้าบอกแล้วว่าเจ้า จัวหราน ออกโรงด้วยตัวเอง พวกเราย่อมไม่มีทางตกเป็นรอง แต่เขามีธุระรัดตัว จึงได้แต่ให้ข้ามาแล้วล่ะ” เจี่ยงเฟยพูดพลางหัวเราะเสียงดังลั่น “ได้ยินว่าพวกเจ้าหาหินแร่ดีๆ พบกันเป็นจำนวนไม่น้อย พวกเจ้าคิดจะผ่านอาณาเขตตระกูลเจี่ยงของข้าไป ก็ควรจะจ่ายค่าผ่านทางสักหน่อยไหม”
“พวกเจ้าตระกูลเจี่ยงอย่ารังแกคนให้มากเกินไปนักเลย!” จัวหม่าด่าทอ
“แม่เด็กตระกูลจัว พวกเรารังแกคนมากเกินไปเสียที่ไหนกัน ตอนพวกเจ้าผ่านทางขาไปมิได้เก็บค่าผ่านทาง ตอนนี้จะกลับไป ยังมิควรเก็บอีกหรือ” เจี่ยงเฟยพูด
“พวกเจ้าหยุดคิดจะช่วงชิงสิ่งของของพวกเราเสียที!” จัวหยางมองคนตระกูลเจี่ยงอย่างโกรธเคือง
นอกจากระดับราชาเทพขั้นสูงสองคน พวกเขายังพาระดับราชาเทพขั้นต้นและขั้นกลางสามคน รวมทั้งระดับจ้าววิญญาณขั้นสุดยอดอีกเจ็ดแปดคนมาเผื่อเอาไว้ด้วย
เมื่อเปรียบเทียบกับคนของตระกูลจัวในตอนนี้แล้ว พลัง
