ยุทธ์ของพวกเขาสูงกว่ามากเลยทีเดียว
จัวหรานก็คิดไม่ถึงว่าตระกูลจัวจะให้เจี่ยงเฟยมาด้วยตัวเอง เป็นถึงน้องชายของประมุขตระกูล สถานะของเขาก็มิใช่ธรรมดา
จากจุดนี้ก็เห็นได้ว่าพวกเขาให้ความสำคัญกับหินแร่ในคราวนี้มากเพียงใด!
“อันที่จริงแล้วพูดเรื่องเหล่านี้กับพวกเจ้าไปก็เปลืองน้ำลายเปล่าๆ วันนี้พวกเจ้าจะเห็นด้วยกับการมอบสิ่งของให้หรือไม่ก็ไม่สำคัญทั้งนั้น” เจี่ยงเฟยพูดยิ้มๆ
“พวกเจ้าคิดฆ่าคนปิดปากอย่างนั้นหรือ!” จัวหรานเอ่ย
“ผิดแล้ว พวกเรามิได้คิดจะสังหารพวกเจ้าทั้งหมดหรอก อย่างน้อยก็ต้องเหลือคนที่รู้ตำแหน่งของภูเขาสินแร่เอาไว้มิใช่หรือ” ตอนที่เจี่ยงเฟยพูดถึงภูเขาสินแร่ แววตาก็ฉายแววละโมบโลภมากออกมา “ถ้าหากพวกเจ้ายังมีสติอยู่ ก็จงบอกที่ตั้งของภูเขาสินแร่ออกมาเสีย ไม่อย่างนั้นหากรอถึงตอนที่พวกเราทำให้พวกเจ้าพิการแล้วค่อยมาบีบบังคับให้สารภาพ เช่นนั้นก็ต้องรับโทษเพิ่มขึ้นอีกมากโข!”
“พวกเจ้าหยุดคิดไปได้เลย!” จัวหรานไม่ประนีประนอม “ต่อให้พวกเราต้องตาย ก็ไม่มีทางยกภูเขาสินแร่ให้กับพวกเจ้าหรอก!”
“ใต้เท้าเจี่ยง ท่านดูคนผู้นั้นสิ…” คนระดับราชาเทพขั้นสูงอีกคนหนึ่งมองเห็นซือหม่าโยวเย่ว์ที่นั่งนิ่งสงบอยู่ ก็ถูมื
