ตามทิวเขานอกเมือง เพื่อเลี่ยงมิให้เข้าไปแล้วไม่ได้ออกมา
ฟ้ามืดลงแล้ว พวกเขาจึงหาสถานที่โล่งแจ้งภายในภูเขาเพื่อพักผ่อน
ก่อนเข้าไปในภูเขา รถเทียมสัตว์อสูรที่ซือหม่าโยวเย่ว์ใช้งานก่อนหน้านี้ได้ถูกทิ้งไปแล้ว เพราะทางภูเขาขรุขระจนรถเทียมสัตว์อสูรไม่อาจผ่านได้
ยังดีที่ร่างกายของเธอฟื้นฟูขึ้นมาได้พอสมควรแล้ว ถึงแม้ว่าพลังวิญญาณจะยังมิได้ฟื้นฟูอย่างสมบูรณ์ แต่ไม่เป็นปัญหากับการเดินทางเลย
ขณะตั้งค่าย จัวหม่าเห็นซือหม่าโยวเย่ว์เดินอยู่รอบๆ แต่ก็ไม่ได้สนใจ
ซือหม่าโยวเย่ว์กลับไปนั่งลงข้างกองไฟ จัวหยางส่งสายตาเยียบเย็นดุจมีดดาบให้เธอ แสดงถึงความไม่พอใจ
คิดอย่างไรก็ไม่เข้าใจจริงๆ ว่าเหตุใดจัวหม่าจะต้องเก็บเขาเอาไว้ให้ได้! ตัวภาระชัดๆ!
ยามดึกสงัด ทุกคนไปพักผ่อนกันหมดแล้ว ซือหม่าโยวเย่ว์ลืมตาขึ้นอย่างฉับพลันแล้วมองไปยังทิศทางที่เป็นที่ตั้งของเมืองหย่งซิน
