ายังไม่กล้าเดินทางผ่านดินแดนนี้ตามลำพัง เหตุใดเด็กวัยเยาว์ผู้หนึ่งถึงได้รับบาดเจ็บอยู่ที่นี่ได้เล่า” มีคนเอ่ยขึ้น ตั้งข้อสังเกตถึงความผิดปกติที่ซือหม่าโ โยวเย่ว์ปรากฏตัวขึ้นที่นี่
“แต่ท่านพ่อ ที่นี่มีคนผ่านไปผ่านมาน้อยมาก ถ้าหากพวกเราไม่ช่วยเขา เกรงว่าเขาคงถูกทรายฝังกลบไปน่ะสิ” หญิงสาวพูดอย่างทนไม่ไหว
ชายวัยกลางคนมองประเมินซือหม่าโยวเย่ว์อย่างละเอียด เขาไม่รู้จักแหวนโลหิตบนมือซ้าย ทั้งยังไม่พบสิ่งอื่นที่ถระบุตัวตนได้ จึงมิอาจแน่ใจในตัวตนของเธอ
ในที่สุดเขาก็ถอนหายใจแล้วพูดว่า “ในเมื่อได้พบแล้ว ก็พาเขาไปด้วยแล้วกัน เมื่อออกจากทะเลทรายเข้าไปถึงตัวเมืองแล้วค่อยปล่อยเขาลง”
