ซีเหมินโยวเย่ว์จริงๆ…
ความเจ็บปวดในใจที่เกิดขึ้นแล้วมิอาจกำจัดไปได้ เธอหลับตาลง น้ำตาไหลรินลงมาอย่างห้ามไม่อยู่
เป่ยกงถังและซือหม่าโยวฉิงเข้ามา ก็เห็นขมับทั้งสองข้างของเธอเปียกชุ่มไปด้วยน้ำตา แววตาก็แตกต่างไปจากก่อนหน้านี้เสียแล้ว
“โยวเย่ว์ เจ้าเป็นอะไรไปหรือ”
เมื่อเห็นแววตาของเธอ และสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายที่แผ่ออกมาจากร่างเธอ เป่ยกงถังจึงเจ็บปวดใจอยู่บ้าง
กลิ่นอายนั้นราวกับโลกของเธอแหลกสลายก็มิปาน ทั้งยังคล้ายกับว่าเธอจะล้างผลาญโลกทั้งใบ ความแค้นอันล้นฟ้าทำเอาเธอแหลกสลาย
“โยวเย่ว์ ไม่สบายกายตรงไหนหรือไม่” ซือหม่าโยวฉิงถาม
ซือหม่าโยวเย่ว์หลับตาลง ไม่อยากพูดจา ทำเอาเป่ยกงถังและซือหม่าโยวฉิงไม่รู้ว่าควรทำอย่างไรดีไปชั่วขณะ
หลังจากนั้นอุโมงค์ทางเดินห้วงมิติสายหนึ่งก็เปิดขึ้นมาภายในกระโจม อูหลิงอวี่เดินออกมาจากภายในนั้น
เมื่อเห็นผู้ที่ปรากฏตัวขึ้นมาอย่างกะทันหัน เป่ยกงถังก็สงบเป็นอย่างยิ่ง ส่วนซือหม่าโยวฉิงนั้นเบิกตาโพลงด้วยความตกใจ
อูหลิงอวี่มองซือหม่าโยวเย่ว์ที่นอนอยู่บนพื้นแล้วมองคนทั้งสองที่อยู่ในห้องพลางขมวดคิ้วก่อนจะถามว่า “เกิดอะไรขึ้น”
“โยวเย่ว์เลื่อนไปถึงระดับเทพ หลังจากนั้นก็
