ไม่มีใครทำให้เขาเกิดความรู้สึกเหมือนที่ชายชราว่าเลย
ต่อมายิ่งได้พบสตรีมากขึ้นเรื่อยๆ เขาก็ยิ่งสงสัยในคำพูดของชายชราว่าจะมีหญิงสาวที่ทำให้ตนรู้สึกสงบไปจนถึงวิญญาณเช่นนั้นอยู่จริงๆ หรือ
ไม่มีทาง ไม่มีหญิงสาวเช่นนั้นอยู่จริงหรอก
แต่เขากลับคิดไม่ถึงว่าตนจะได้พบกับเธอที่อายุเพียงแค่สิบกว่าขวบบนโลกระดับล่างอย่างดินแดนอี้หลินได้
ใบหน้าที่ยังไม่เจริญวัยเต็มที่ สองตาที่ดื้อรั้นและไม่ยอมแพ้ และความผันผวนอันไม่สมวัยในแววตาส่วนลึกของนาง เห็นได้ชัดว่ามิใช่คนงามสง่า แต่กลับทำให้เขาสัมผัสได้ถึงคืนวันอันเง งียบสงบที่ว่านั่นได้อย่างแท้จริง
สิบกว่าวันที่อยู่ด้วยกัน นางก็เดินเข้าสู่หัวใจและชีวิตของเขาเสียแล้ว
ซือหม่าโยวเย่ว์รู้สึกได้ถึงสายตาของเขา จึงเอ่ยโดยไม่เงยหน้าว่า “หรือแค่มองข้าท่านก็หายหิวแล้วเล่า”
“เห็นเจ้าแล้วยิ่งหิวเลยละ” อูหลิงอวี่พูดด้วยรอยยิ้ม
ซือหม่าโยวเย่ว์กลอกตาใส่เขา คร้านจะไปสนใจคำพูดของเขา
เธอพบว่าหลังจากที่เจ้าคนผู้นี้บอกชอบเธอแล้ว คำพูดคำจาก็กลายเป็นเหลวไหลไปหมด ก่อนหน้านี้รู้สึกเพียงว่าเขาเป็นคนทรงเสน่ห์ร้ายกาจ คิดไม่ถึงว่านอกจากจุดนี้แล้วเขายังเป็นคน หยาบช้าจากแก่นแท้อีก
