ด้วย
เธอผัดกับข้าวเสร็จแล้วก็นำโต๊ะออกมาจัดวางกับข้าว หลังจากนั้นจึงไปดูโจ๊ก เมื่อหันหน้ากลับมาก็เห็นเจ้าคนผู้นี้นั่งอยู่ข้างโต๊ะอย่างไร้สุ้มเสียง
พฤติกรรมเช่นนั้นดูเหมือนคนที่วิญญาณอ่อนแออย่างยิ่งเสียที่ไหนกัน
เมื่อเธอเห็นว่าโจ๊กเคี่ยวจนได้ที่แล้วจึงตักมาสองชาม ก่อนจะวางลงตรงหน้าเขาชามหนึ่ง ส่วนตนเองยกอีกชามมานั่งลงตรงข้ามเขา
“ศิษย์พี่ ท่านมิได้เป็นผู้วิเศษแห่งตำหนักวิเศษหรอกหรือ ท่านหายสาบสูญไปนานเช่นนี้ ตำหนักวิเศษไม่ตามหาตัวท่านหรือไร”
อูหลิงอวี่หยิบช้อนมาตักโจ๊กเบาๆ คำหนึ่งแล้วเป่า ก่อนจะกินลงไปด้วยกิริยาสง่างาม หลังจากนั้นจึงเอ่ยว่า “ตาเฒ่านั่นไม่มีทางสนใจความเป็นความตายของข้าหรอก นอกจากนี้ป้ายชีวิตขอ องข้ายังอยู่ดี เขาย่อมไม่มีทางมายุ่งเรื่องของข้าแน่”
ซือหม่าโยวเย่ว์เกิดความสงสัยขึ้นในใจ จึงเอ่ยว่า “ที่ท่านบอกก่อนหน้านี้ว่าตาเฒ่านั่นต้องการเพียงร่างกายของท่าน หมายความว่าอย่างไรหรือ ท่านอาจารย์ทราบหรือไม่”
อูหลิงอวี่วางช้อนลงแล้วมองซือหม่าโยวเย่ว์ ก็เห็นความมุ่งมั่นในดวงตาเธอ จึงเอ่ยว่า “เขาให้ข้าไปที่ตำหนักผู้วิเศษก็เพื่อวางแผนชั่วร้ายกับร่างกายข้า เพราะวิญญาณของข้า ไม่สมบูรณ์ ด
