ด้อย่างไรกัน! จึงได้แต่เชื่อคำพูดของนาง
แต่พวกเขากังวลใจนี่นา เมื่อครู่ดูเหมือนว่าโยวเย่ว์จะถูกบุรุษผู้หนึ่งลักพาตัวไป คงจะไม่เป็นไรกระมัง
ซือหม่าโยวเย่ว์ถูกอูหลิงอวี่ลักพาตัวแล้วทะยานออกไปนอกเมืองโม่ในพริบตา ดูเหมือนว่าพลังยุทธ์ของเขาจะเพิ่มขึ้นไม่น้อยเลยในช่วงที่ผ่านมา
“เฮ้ ท่านคิดจะพาข้าไปที่ไหนกัน” เธอเห็นเขาชักสีหน้าอยู่ตลอด พร้อมเหินเหาะไปอย่างไร้ทิศทาง จึงตะคอกใส่อย่างจนใจ
อูหลิงอวี่ก้มหน้าลงเหลือบมองนางปราดหนึ่ง แต่ยังคงไม่พูดจาเช่นเดิม เพียงแค่เหาะตรงไปข้างหน้าเท่านั้น
ซือหม่าโยวเย่ว์ถลึงตาใส่เขาอย่างแรง ความคิดวูบไหวคราหนึ่งก็หายตัวจากอ้อมแขนของเขาแล้วไปปรากฏตัวอยู่ตรงบริเวณที่ห่างออกไปสามเมตร
อูหลิงอวี่คิดไม่ถึงว่าซือหม่าโยวเย่ว์จะใช้วิธีนี้ จึงเอ่ยว่า “เจ้าหายตัวได้แล้วหรือ”
หึๆ” ซือหม่าโยวเย่ว์ก็ไม่ตอบเขาเช่นเดียวกัน เธอหันหน้าไปอีกทาง ไม่มองเขา
ไม่ใช่ว่าใครๆ ก็จะหายตัวได้ จะต้องมีความเข้าใจห้วงมิติในระดับสูงยิ่ง หาความสัมพันธ์ระหว่างสองจุดในห้วงมิติได้อย่างแม่นยำ เช่นนี้จึงจะหายตัวได้
สิ่งที่ต้องใช้ในการหายตัวคือความคิด แต่การเปิดอุโมงค์ทางเดินห้วงมิติอย่างมารเฒ่านั้นเ
