ป็นการสำแดงพลังยุทธ์ล้วนๆ
อูหลิงอวี่คิดไม่ถึงว่าซือหม่าโยวเย่ว์จะตระหนักรู้ในด้านห้วงมิติถึงระดับที่หายตัวได้แล้ว ถึงแม้ว่าตอนจะเพิ่งหายตัวได้ไม่กี่เมตร แต่สิ่งที่ยากที่สุดสำหรับเรื่องนี้ก็คื อการเริ่มต้น ในเมื่อนางเริ่มต้นได้แล้วก็ต้องก้าวหน้าได้อย่างรวดเร็วแน่นอน
เมื่อเห็นนางหันหน้าหนีไม่ยอมมองตน เพลิงโทสะในใจเขาก็ยิ่งโหมกระพือ อยากพุ่งเข้าไปบันดาลโทสะใส่นาง แต่ตนเองกลับร่วงหล่นลงจากกลางอากาศอย่างฉับพลัน
ในตอนแรกซือหม่าโยวเย่ว์คิดว่าเขาแกล้งทำ แต่เมื่อเห็นว่าเขาร่วงหล่นลงสู่เบื้องล่างราวกับหุ่นเชิดสายขาด เธอจึงขมวดคิ้ว แต่ก็ยังรีบตามไปอย่างรวดเร็วแล้วคว้าตัวเขาเอาไว้ก ก่อนที่เขาจะร่วงลงสู่พื้น หลังจากนั้นจึงใช้มือหนึ่งดึงมือเขาไว้ ส่วนมืออีกข้างโอบเอวเขา แล้วพาร่อนลงอย่างช้าๆ
เธอรู้สึกว่าเขาหมดสติลงไปจริงๆ นอกจากนี้ลมหายใจยังไม่เสถียรอย่างยิ่ง จึงตรวจร่างกายให้เขารอบหนึ่ง
“แย่แล้ว!”
เธอวางร่างของเขาลงบนพื้นหญ้า ก่อนจะหยิบยาวิเศษเม็ดหนึ่งออกมาให้เขา
