คำพูด สุดท้ายเมื่อถึงการประชุมตระกูลในวันหนึ่ง เธอจึงปรากฏตัวต่อหน้าทุกคนในเครื่องแต่งกายสตรีทั้งตัว
นี่คือครั้งแรกที่เธอสวมเครื่องแต่งกายสตรีตั้งแต่มาถึงโลกแห่งนี้ เมื่อเธอส่องกระจกหลังจากแต่งกายด้วยความช่วยเหลือของเป่ยกงถังเสร็จ แม้กระทั่งตัวเองก็ยังตะลึงงันไป
เป่ยกงถังมองซือหม่าโยวเย่ว์ นัยน์ตาเต็มไปด้วยความตกตะลึง
นางรู้ดีมาตลอดว่าซือหม่าโยวเย่ว์งดงามเป็นอย่างยิ่ง แต่ตอนนี้คำว่าผิวขาวราวน้ำนม ฟันงามราวฝักข้าวโพด รอยยิ้มพิมพ์ใจ นัยน์ตางามเย้ายวน อะไรเหล่านั้นต่างไม่พอให้บรรยายรูปโฉม ของเธอเลย
“ช่างงดงามเสียจริง!” นางอุทานจากใจจริง
ซือหม่าโยวเย่ว์ลุกขึ้นยืน เธอสวมชุดกระโปรงยาวสีแดงทับทิม เส้นผมส่วนบนเพียงแค่ใช้ปิ่นหยกม้วนเป็นมวยเอาไว้อย่างง่ายๆ แล้วปล่อยส่วนที่เหลือเอาไว้ด้านหลัง พร้อมกับทัดเครื่อง งประดับมณีสีแดงเอาไว้เหนือหูซ้าย บวกกับผิวพรรณอันขาวนวล ทำให้ตลอดร่างดูเปล่งประกายเจิดจรัสต้องตาคน
พอเปิดประตูออกไป ผู้คนที่รออยู่ด้านนอกได้เห็นเธอแล้วต่างพากันตกตะลึงไป จนเงียบงันไปทั่วทั้ง
