าชนเมืองซุนเทียนเรียบร้อย เขาก็รีบออกไปช่วยคนที่อยู่นอกเมืองต่อ พร้อมทั้งขจัดพิษในบริเวณนี้ ในเมือง ชาวบ้านและผู้ฝึกยุทธ์ที่ฟื้นคืนชีวิตขึ้นมามีจำนวนมากขึ้นเรื่อยๆ ทั้งเมืองเต็มไปด้วยเสียงโห่ร้องดีใจ
“คนผู้นั้นเป็นใครกัน?” “ต้องเป็นมรรคาจารย์แน่ๆ มีเพียงมรรคาจารย์ที่แข็งแกร่งเช่นนี้ และยังปกป้องต้าจิ่งด้วย!” “ถูกแล้ว เหนือศีรษะมีดวงอาทิตย์ ฉายแสงเจิดจ้า ราวกับท่านเซียนเลย” “โอ้… นี่เป็นฟื้นตายกลับเป็น หรือช่วยให้ฟื้นคืนสติหรือ?” “ข้ารู้สึกว่าเป็นฟื้นตายกลับเป็น… ก่อนหน้านี้บิดาของข้าตายไปแล้วจริงๆ…”
เจียงฉางเซิงใช้เวลาพักใหญ่ช่วยชีวิตชาวบ้านที่โดนพิษ มีจำนวนถึงหลายล้านคน เขารู้สึกเหนื่อยล้าจากส่วนลึกในวิญญาณยิ่งนัก วิชาฟื้นตายกลับเป็นครั้งนี้สิ้นเปลืองพลังเกินคาด! ต่อไปจะประมาทมิได้ เจียงฉางเซิงรีบบินกลับอารามมังกรผงาด
ร่างแยกที่เหลืออยู่ในเรือนลอบออกไปก่อนหน้านี้เล็กน้อย เพื่อปกปิดความลับเรื่องวิชาแยกร่าง จนถึงตอนนี้ มีเพียงไปฉีเท่านั้นที่รู้ว่าเจียงฉางเซิงมีวิชาแยกร่าง แต่ถึงรู้มันก็ไม่กล้าพูด เมื่อเข้าสู่ม่านหมอก ร่างหลักและร่างแยกของเจียงฉางเซิงก็หลอมรวมเป็นหนึ่ง เขานั่งสมาธิอยู่ใต้ต้นไม้ ยังคงเหนื่อยล้าอยู่มาก การคืนชีพคนคนเดียว กับการคืนชีพจำนวนหลายล้านคนนั้นแตกต่างกันโดยสิ้นเชิง
[ปีซุนเทียนที่ยี่สิบเก้า ราชอาณาจักรเฟิ่งเทียนส่งราชาพิษผู้ฝึกยุทธ์ขั้นถ้ำสวรรค์สองมาโจมตี ราชาพิ
