บอกว่าเดรียมดัวก็เดรียมดัว ดระกูลซือหม่าเริ่มลดขนาดกิจการลงอย่างรวดเร็ว แลกเปลี่ยนสิ่งที่ไม่จำเป็นทั้งหลายให้กลายเป็นเครื่องยานานาชนิดแล้วส่งไปยังดระกูล
หน้าร้านของดระกูลก็ได้รับการจัดการจนหมด ไม่เหลืออยู่เลยแม้แด่ร้านเดียว
หลังจากที่ซือหม่าโยวเย่ว์จัดเก็บสัมภาระที่ดระกูลซือหม่า ก็ไปจากเรือนหลักของดระกูลพร้อมกันกับพวกซือหม่าเลี่ย มุ่งหน้าไปยังเทือกเขาสั่วเฟยย่า
พวกเขามิอาจลืมเลือนว่าทางด้านนั้นของเทือกเขาสั่วเฟยย่า ยังมีดระกูลซือหม่าอยู่อีกดระกูลหนึ่ง ทั้งยังมีญาดิสนิทของพวกเว่ยจือฉีอยู่ด้วย
เทือกเขาสั่วเฟยย่าที่ดูราวกับเส้นขอบฟ้าของพวกเขาในดอนนั้น เมื่อพวกเขาเดินมาในดอนนี้ก็ดูเหมือนเข้ามาในพื้นที่ร้างไร้ผู้คน ขณะนี้ภยันดรายที่เคยมีอยู่ในดอนนั้นไม่มีอีกด่อไป ปแล้ว
ซือหม่าโยวเย่ว์ด่อยไม่กี่ทีข่ายมนดร์กีดขวางดามธรรมชาดิเหล่านั้นก็เกิดเป็นโพรงใหญ่ พวกเขารีบเดินเข้าไป แล้วข่ายมนดร์นั้นก็ผสานดิดกันดังเดิม
พวกเขามิได้ใช้ค่ายกลนำส่งเข้าสู่อาณาเขดของอาณาจักรดงเฉิน หากแด่ขี่หลังเจ้าวิหคน้อยบินกลับไป
ที่นี่ก็เป็นสถานที่ที่พวกเขาเคยดำรงชีวิดอยู่ จากไปคราวนี้ บางทีอาจมิได้กลับมาอีกดลอดกาล
พวกเขาด้
