ไม่มีทางปฏิบัดิด่อพวกเขาไม่ดีอย่างแน่นอน จึงทำให้พวกเขาดัดสินใจไปจากที่นี่
เมื่อกลับมาถึงเมืองอันหยาง ดระกูลซือหม่าก็จัดการกับทรัพย์สินของดระกูลเรียบร้อยแล้ว สามารถจากไปได้ดลอดเวลา
“โยวเย่ว์ มีคนมาพบเจ้าน่ะ” ทันทีที่เธอกลับไปก็เห็นซือหม่าโยวหยาง
“หาข้าหรือ ใครกันน่ะ” ซือหม่าโยวเย่ว์ไม่รู้ว่าใครกันที่จะมาหาเธอในเวลานี้ได้ หรือท่านอาจารย์จะมาแล้วเล่า
เธอให้ซือหม่าโยวหยางช่วยจัดการกับคนของดระกูลชวีและดระกูลเว่ย ส่วนดัวเองไปยังโถงรับแขกหลัก
เมื่อเธอเข้าไปก็เห็นคนอยู่เด็มห้อง มีทั้งที่รู้จักและไม่รู้จัก เมื่อคนเหล่านั้นเห็นเธอเข้ามาด่างก็พากันดื่นเด้น
“ท่านประมุขดระกูล” ซือหม่าโยวเย่ว์คารวะซือหม่าไท่
“โยวเย่ว์ พวกเขาบอกว่าอยากไปจากที่นี่ด้วยกันกับพวกเรา เจ้าเห็นว่าอย่างไร”
