แล้วพูดขึ้น
“ทำไมหรือ” ซือหม่าโยวเย่ว์ถาม
“อาบน้ำสบายมากก็จริง แต่เสี่ยวเมิ่งหิวแล้วน่ะสิ” เสี่ยวเมิ่งก้มหน้าพูดเสียงเบา
ซือหม่าโยวเย่ว์เบ้ปาก เพิ่งจะกินไก่ป่าไปเกือบร้อยตัว อาบน้ำครั้งเดียวก็หิวเสียแล้ว
“เช่นนั้นพวกเราออกไปกินข้าวกันดีกว่านะ” เธอลุกขึ้นยืนแล้วเปลี่ยนเป็นเสื้อผ้าสะอาด หลังจากควานหาในกองเสื้อผ้าของตัวเองแล้วก็ไม่พบเสื้อผ้าเด็กเลย
เธอจึงไปหาเสื้อผ้าของเสี่ยวถูมาให้นางใส่ ถึงแม้ว่าจะดูประหลาดอยู่บ้าง แต่ก็มีเพียงแค่นี้เท่านั้น รอให้ออกไปข้างนอกก่อนแล้วค่อยเตรียมเสื้อผ้าให้นางแล้วกัน
เมื่อเสี่ยวเมิ่งเห็นเสื้อผ้าที่ไม่เหมาะสมกับตัวเองแล้วก็ยังคงเบิกบานใจเป็นอย่างยิ่ง เจ้านายของตนช่างแสนดีเสียจริง!
ซือหม่าโยวเย่ว์พานางไปยังห้องอาหาร ยังไปไม่ถึงก็ได้กลิ่นหอมลอยมาเสียแล้ว
“เจ้านาย ช่างหอมเหลือเกิน!” เสี่ยวเมิ่งจูงมือซือหม่าโยวเย่ว์ นางยืนอยู่ข้างนอกแล้วพูดขึ้น
“เช่นนั้นพวกเราเข้าไปดูดีกว่าว่าพวกเขาทำของอร่อยอะไรกัน”
“ดี”
ภายในห้องอาหาร สัตว์ป่าหลายร้อยตัวถูกต้มผัดแกงทอดเอาไว้เรียบร้อยแล้ว แทบจะเต็มแน่นไปทั่วทั้งห้องอาหารเลยทีเดียว
เมื่อเห็นพวกนางเข้ามา เจ้าอ้วนชวีก็ปาดเหงื่อเยียบเย็นบ
