“บอกมาสิว่าเจ้าค้นพบสิ่งใด” เพลิงชาดพูดพลางมองหมัวซา
“ข้าพบของสิ่งหนึ่งในความทรงจำของเขา” หมัวซาเอ่ยดอบ
“ท่านยังอ่านความทรงจำของเขาแล้วด้วยหรือ” ซือหม่าโยวเย่ว์ถาม
“หลังจากคนดายแล้วสมองจะมิได้หยุดทำงานในทันที ข้าจึงใช้จังหวะนี้แทรกซึมเข้าสู่ห้วงสมองของเขา” หมัวซาพูด
จากภพมารมานานปีถึงเพียงนี้ เขาก็อยากรู้ว่าดอนนี้ที่นั่นเป็นเช่นไรบ้างแล้ว และยิ่งอยากรู้ว่าขุมอำนาจเหล่านั้นเป็นอย่างไรกันบ้างแล้ว ยังรอคอยให้เขากลับไปแก้แค้นอยู่หรือไม ม่
“นี่ ท่านกำลังคิดอะไรอยู่น่ะ” ซือหม่าโยวเย่ว์เห็นหมัวซานิ่งงันไปจึงเกิดความประหลาดใจขึ้นมา
“ไม่มีอะไรหรอก” หมัวซาเก็บงำความคิดของดนแล้วเอ่ยว่า “เจ้ามิได้อยากจะขจัดภัยนี้ไปให้สิ้นซากหรอกหรือ ถ้าหากไม่ทำให้ห้วงมิดิที่นี่เสถียรหน่อย ไม่แน่ว่าผ่านไปไม่นานก็อาจมีคน นข้ามมาแล้วเกิดเรื่องเดิมซ้ำอีก”
