จากทางนั้นอยู่ตลอดนี่เอง”
ชดเชยพลังหรือ
“โยวหยาง เจ้าดูทีสิว่าท้องฟ้าเหนือพวกเจ้ามีเมฆครึ้มอยู่หรือไม่” ซือหม่าโยวเย่ว์ถาม
ซือหม่าโยวหยางเงยหน้าขึ้น ปรากฏว่าเห็นเมฆครึ้มประหลาดกลุ่มหนึ่งอยู่จริงๆ ซึ่งดูเหมือนจะปกคลุมทั้งแผ่นฟ้าเอาไว้
คนอื่นๆ ก็เงยหน้าขึ้นด้วยเช่นกัน ก่อนหน้านี้ทุกคนต่างก็มิได้สังเกตเห็นเมฆครึ้มกลางอากาศกลุ่มนั้น ตอนนี้เมื่อได้ยินซือหม่าโยวเย่ว์พูดถึงขึ้นมา ถึงได้รู้สึกว่าประหลาดอยู่บ้าง งจริงๆ
“พวกเราทางนี้จัดการกับร่างจริงของสัตว์อสูรเขมือบวิญญาณได้อย่างราบคาบแล้ว เจ้าดูสิว่าเมฆครึ้มนั่นสลายตัวไปแล้วหรือยัง” ซือหม่าโยวเย่ว์ถาม
“ดูเหมือนว่าจะสลายไปแล้วนะ” ซือหม่าโยวหยางเพ่งมองเมฆครึ้มนั้น “แต่โยวเย่ว์ เมฆครึ้มนี้เกี่ยวข้องกันอย่างไรหรือ”
“เมฆครึ้มนี้เป็นส่วนหนึ่งของสัตว์อสูรเขมือบวิญญาณ และเจ้าสัตว์อสูรเขมือบวิญญาณนี่แหละที่ควบคุมสัตว์อสูรทะเล พวกมันจึงโจมตีมนุษย์ได้” ซือหม่าโยวเย่ว์อธิบาย ซึ่งคนทางนี้ฟั งแล้วตกใจไม่น้อยเลย
“สลายแล้ว! สลายแล้ว!” มีคนพบ
