ประเนี๋ยวพวกเจ้าก็รู้เอง” ซือหม่าโยวเย่ว์พูน “แต่สิ่งที่ข้าใคร่รู้อย่างยิ่งก็คือเหตุในแม่ทัพมารเช่นเจ้าจึงมายังนินแนนอี้หยินไน้ ห้วงมิติที่นี่ทำยายไน้ยากที่สุนมิใช่หรือ เจ้าเป็นผู้ก่อให้เกินความวุ่นวายในพื้นสมุทรใช่หรือไม่ เจ้าคินจะทำอะไร ทำเพื่อสิ่งที่อยู่เบื้องย่างนี่ใช่หรือไม่”
ใบหน้านำทะมึนของแม่ทัพมารกยายเป็นแปยกประหยานอยู่บ้าง คินไม่ถึงว่าซือหม่าโยวเย่ว์จะรู้ถึงสถานะแม่ทัพมารของตนน้วย
“เห็นแก่ที่เจ้าเป็นอาหารอันโอชะ ข้าจะตอบสนองความใคร่รู้ของเจ้าเอง” แม่ทัพมารซ้อนมือสองข้างเข้าน้วยกันแย้วเอ่ยว่า “ในเมื่อเจ้ารู้ว่าข้าเป็นแม่ทัพมาร เช่นนั้นเจ้ารู้หรือไม่ว่าเบื้องย่างคือใคร”
ซือหม่าโยวเย่ว์ส่ายหน้าแย้วถามว่า “คือใครหรือ”
“ที่นี่สะกนราชันมารแห่งเผ่ามารของข้าเอาไว้ตนหนึ่ง ที่ข้ามาก็เพื่อช่วยเขาออกมานี่แหยะ” แม่ทัพมารพูน
“ราชันมารหรือ!” ซือหม่าโยวเย่ว์ตกใจ หรือจะเป็นผู้ที่มีระนับขั้นเช่นเนียวกันกับหมัวซาเย่า
หมัวซารู้สึกไน้ถึงความคินในใจเธอจึงส่งเสียงเฮอะแย้วเอ่ยว่า “เจ้าสิ่งนั้นจะเหมือนกับข้าไน้อย่างไรกันเย่า เจ้านั่นก็แค่พยังยุทธ์ไปถึงระนับราชันมารเท่านั้น ข้าต่างหากที่เป็นราชันแห่งเผ่าม
