“น่าจะเป็นสัตว์อสูรเขมือบวิญญาณ” ซือหม่าโยวหลินเอ่ย
“เป็นไปได้ว่าจะถูกมันควบคุมเข้าเสียแล้ว” เป่ยกงถังพูด
“แล้วตอนนี้พวกเราจะทำเช่นไรกันดีเล่า”
ทุกคนต่างมองซือหม่าโยวเย่ว์ รอให้เธอตัดสินใจ
ในขณะนี้เอง เสียงหึ่งๆ ก็ดังแว่วมา พวกเขามองไปตามต้นเสียง แต่กลับมองเห็นผึ้งแดงหลายร้อยตัวโจมตีเข้าใส่พวกเขา จับตัวใครได้ก็พร้อมต่อย
สองตาของผึ้งทุกตัวล้วนว่างเปล่าไร้วิญญาณ แค่ดูก็รู้แล้วว่าถูกควบคุม
บรรพชนน่าหลานมองดูผึ้งแดงที่บินตรงเข้าหานาง จึงรวบรวมปราณวิญญาณออกมาหมายจะโจมตีเข้าใส่พวกมัน แต่ยังมิทันได้แสดงทักษะวิญญาณออกมาก็รู้สึกได้ว่าสภาพแวดล้อมแปรเปลี่ยนไปเสี ยแล้ว พวกเขาย้ายจากบนเกาะมายังสถานที่อันกว้างขวางไร้ซึ่งขอบเขต
“ที่นี่คือที่ไหนกัน” เธอมองดูสภาพแวดล้อมโดยรอบอย่างประหลาดใจ
แต่กลับไม่มีใครตอบเธอ พวกเขาล้วนอยู่รอบตัวซือหม่าโยวเย่ว์ มองดูผึ้งแดงที่กรูเข้ามาหาเธอ
ตอนที่ผึ้งแดงโจมตีเข้าใส่ ซือหม่าโยวเย่ว์ก็พาพวกมันเข้าไปภายในเจดีย์วิญญาณ พร้อมกันนั้นก็พาบรรพชนน่าหลานเข้าไปด้วย
ทันทีที่ผึ้งแดงเหล่านั้นเข้ามาก็ถูกซือหม่าโยวเย่ว์ข
