ังเอาไว้ภายในภาชนะทรงกลมโปร่งใส พวกมันชนกันวุ่นวายอยู่ภายในภาชนะนั้น แววตาที่มองมาข้างนอกดุร้าย แฝงเอาไว้ด้วยความเหี้ย ยมโหด ไม่เหมือนยามปกติเลยแม้แต่น้อย
“เจ้าวิญญาณน้อย จงตัดขาดการติดต่อกับภายนอก ตัดขาดกลิ่นอายภายนอกให้หมด” ซือหม่าโยวเย่ว์ออกคำสั่ง
“ได้เลย”
เจ้าวิญญาณน้อยรับคำ จากนั้นผึ้งแดงทั้งหลายก็ค่อยๆ สงบลง ไม่กระแทกภาชนะอีกต่อไป และไม่ใช้สายตาดุร้ายจ้องมองพวกเขาอีกแล้ว
“ขอโทษด้วย เจ้านาย พวกเราขออภัยกับพฤติกรรมเมื่อครู่ด้วย” หัวหน้าผึ้งแดงขอโทษซือหม่าโยวเย่ว์อย่างรู้สึกผิด
พวกมันถึงกับคิดจะโจมตีเจ้านายของตัวเอง ซึ่งเป็นสิ่งที่น่าละอายเป็นอย่างยิ่งสำหรับสัตว์อสูรผูกพันธสัญญา
“พวกเจ้าก็แค่ถูกควบคุมเท่านั้นเอง” ซือหม่าโยวเย่ว์ไม่ตำหนิพวกมัน หลังจากนั้นจึงพูดกับนางพญาผึ้งแดงว่า “เจ้าไปดูทีสิว่าเมื่อครู่พวกมันประสบกับสิ่งใดมา”
“ได้” นางพญาผึ้งแดงบินเข้าไปกลางฝูงผึ้งแดงเหล่านั้นแล้วเลือกผึ้งมาสองสามตัว ก่อนจะจับขาหน้าของพวกมันเอาไว้แล้วใช้สติรับรู้เจาะเข้าไปภายในสติรับรู้ของพวกมันเพื่อดูความท
