หมือนว่าหมอกดำเหล่านั้นน่าจะเป็นสัตว์อสูรเขมือบวิญญาณ” ซือหม่าโยวหลินพูด“สภาพที่ผึ้งแดงเหล่านั้นกลับมาเมื่อครู่เหมือนกับสัตว์อสูรทะเลเหล่านั้นเป็นอย่างยิ่ง ดูเหมือนสัต ตว์อสูรทะเลเหล่านั้นจะถูกสัตว์อสูรเขมือบวิญญาณควบคุมจริงๆ เสียด้วย”
“สัตว์อสูรเขมือบวิญญาณนี่จะใช่ผู้ปล่อยลำแสงสีดำที่พวกโยวเย่ว์เคยเห็นเมื่อหลายปีก่อนหรือไม่” โอวหยางเฟยถาม
“ไม่น่าจะใช่หรอก” ซือหม่าโยวเย่ว์ส่ายหน้า “กลิ่นอายของทั้งสองไม่เหมือนกัน และทำให้ข้าเกิดความรู้สึกแตกต่างกันด้วย ไม่น่าจะเป็นสัตว์อสูรวิเศษตัวเดียวกันหรอก”
“อยากจะรู้นักว่าเพราะเหตุใดสัตว์อสูรเขมือบวิญญาณจึงปรากฏตัวขึ้นที่นี่ได้ พวกเราก็ได้แต่หาตัวมันให้พบก่อนแล้วค่อยว่ากัน” ซือหม่าโยวหลินพูด
“ก็ได้แต่ทำเช่นนี้ไปก่อนแล้ว” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด “ยังดีที่ตอนนี้รู้ที่อยู่ของสัตว์อสูรเขมือบวิญญาณนั่นแล้ว พวกเราก็เข้าไปอย่างระมัดระวังกันหน่อยล่ะ”
“เช่นนั้นจะทำอย่างไรกับนางดีเล่า” เป่ยกงถังมองไปยังบรรพชนน่าหลานผู้อยู่ห่างออกไปไม่ไกล ที่ยังคงทอดถอนใจกับสถานที่แห่งนี้อยู่
บรรพชนน่าหลานรู้สึกได้ว่าทุก
