คนกำลังมองนางอยู่ จึงหันมาแล้วเก็บงำแววละโมบในดวงตา กลับสู่ความอึมครึมดังเช่นที่เคยเป็นมา พลางเอ่ยถามว่า “ที่นี่คือที่ไหนหรือ”
“ห้วงมิติของข้าเอง” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด
“ห้วงมิติของเจ้าหรือ” บรรพชนน่าหลานสองตาเปล่งประกาย จากนั้นจึงก้มหน้าลง มิอาจปิดบังแววละโมบในดวงตาได้
…………………………………………
