้วถูกซือหม่าโยวเย่ว์คว้าตัวเอาไว้ ให้เขาดูเงาร่างนั้น
“ไม่เห็นจะมีอะไรเลย! โยวเย่ว์ เจ้าให้ข้าดูอะไรน่ะ” คำตอบเหมือนกันกับเป่ยกงถัง ไม่มีอะไรทั้งสิ้น
คราวนี้ซือหม่าโยวเย่ว์จึงแน่ใจแล้วว่ามีเพียงตนเท่านั้นที่มองเห็นเงาร่างเหล่านั้นได้วาฬเพชฌฆาตที่ร้ายกาจเหล่านั้นถูกพวกซือหม่าโยวเย่ว์และสัตว์อสูรผูกพันธสัญญากำจัดจนหมดสิ้น บวกกับคนจากในเมืองที่มารวมตัวกัน การต่อสู้จึงสิ้นสุดลงอย่างรวดเร็ว โลหิตอาบย้อมพื้นผิวทะเลทั้งหมดจนกลายเป็นสีแดงฉาน สัตว์อสูรทะเลระดับต่ำที่รายล้อมที่นี่เอาไว้ก่อนหน้านี้ต่างไปรวมตัวกันยังที่ไกลออกไป ไม่ได้อยู่ใกล้แถวนี้อีกต่อไป
ส่วนเมฆครึ้มกลุ่มนั้นก็ค่อยๆ ลอยจากไปเหมือนกันกับตอนเข้ามา
นอกจากพวกเขาไม่กี่คนแล้วก็ไม่มีใครสังเกตเห็นมันอีก
ซือหม่าโยวเย่ว์มองเมฆครึ้มนั้นด้วยสีหน้าเคร่งขรึม
“โยวเย่ว์ เมื่อครู่เจ้าเห็นอะไรหรือ” เป่ยกงถังเห็นท่าทางของซือหม่าโยวเย่ว์ไม่เหมือนกับกำลังหลอกทุกคนอยู่ แต่เธอได้เห็นอะไรที่ทุกคนมองไม่เห็นต่างหาก
“พวกเรากลับไปก่อนแล้วค่อยว่ากันเถิด” ซือหม่าโยวเย่ว์เอ่ย
เธอมองอวิ๋นอี้ ก็เห็นว่าอวิ๋นอี้กำลังมองเมฆครึ้มเหล่านั้นลอยไปไกลด้วยสายตาเป็นประกายอ
