ราวก่อน”
เขาบอกว่าพาซือหม่าโยวเย่ว์และซือหม่าโยวหลินไป ผู้อื่นก็มิได้คัดค้านแต่อย่างใด เพราะรู้ว่าข้างกายเธอมีสัตว์อสูรเหนือเทพอยู่ ไม่ต้องก กังวลว่าตระกูลน่าหลานจะทำเรื่องชั่วช้า
แต่สุดท้ายผู้ที่ออกเดินทางไปด้วยกันมีถึงสิบคน เพราะพวกเป่ยกงถังติดตามไปด้วย
ซือหม่าโยวเย่ว์อยู่ที่ไหน พวกเขาก็ต้องอยู่ที่นั่นด้วย
ระหว่างเมืองเย่และเมืองที่พวกเขาอยู่ไม่มีค่ายกลนำส่ง ดังนั้นทุกคนจึงได้แต่ขี่สัตว์อสูรบินได้ไป พวกเขาบินขนาบริมทะเลอยู่นานสี่วันจึงไปถึ งเมืองเย่
ตระกูลน่าหลานได้ส่งคนมารอต้อนรับผู้มาเยือนที่หน้าประตูเมืองอยู่ก่อนแล้ว ดังนั้นเมื่อพวกเขามาถึง ตระกูลน่าหลานจึงรู้ในทันที
แต่ซือหม่าไท่กลับมิได้ไปพบคนตระกูลน่าหลาน หากแต่พาพวกซือหม่าโยวเย่ว์เข้าไปในหาที่พักผ่อนในโรงเตี๊ยมแห่งหนึ่ง ไม่ไว้หน้าตระกูลน่าหลาน นเป็นอย่างยิ่ง
คนของขุมอำนาจอื่นๆ เห็นเช่นนี้แล้วอดเบ้ปากมิได้ ตระกูลซือหม่านี่ช่าง…
แต่ทุกคนต่างก็ทราบดีถึงความแค้นร
