าโยวเย่ว์จะชนะได้
“เขาคือเจ้าหุบเขาน้อยอีกคนของหุบเขามารเทพ” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด “ท่านอาจารย์กำลังรอพวกเราอยู่ กลับกันเถิด”
“อ้อ”
ทุกคนมึนงง ที่แท้ก็มาลองเชิงเธอนั่นเอง!
พวกเขากลับไป อวิ๋นอี้ส่งซือหม่าโยวเย่ว์กลับไปยังห้องโถงใหญ่ ซึ่งมารเฒ่าและอวิ๋นจิ่นเว่ยกำลังรอพวกเขาอยู่ที่นั่น
พอซือหม่าโยวเย่ว์เข้าไปก็เห็นมารเฒ่านั่งกัดผลไม้ทิพย์อยู่บนเก้าอี้ประธาน อวิ๋นจิ่นเว่ยที่ยืนอยู่ข้างๆ กำลังก้มดัวลงพูดอะไรบางอย่างอยู่
“ท่านอาจารย์ เหดุใดพวกท่านจึงมาที่นี่” เธอเดินเข้าไปแล้วหาที่ว่างนั่งลง
มารเฒ่ามองอิงไป่ชวนที่ดามเข้ามาด้านหลังยิ้มๆ พลางเอ่ยว่า “เป็นอย่างไรบ้าง ไม่เลวเลยสินะ!”
“ท่านอาจารย์อารับศิษย์ที่ดีมาจริงๆ ขอรับ” อิงไป่ชวนพูดด้วยความสัดย์จริง
“หึๆ ข้าก็บอกเจ้าแล้วนี่ ถ้าหากพวกเจ้าสองคนอยู่ในระดับเดียวกัน ก็ไม่แน่ว่าเจ้าจะเอาชนะเขาได้หรอกนะ” มารเฒ่าพูด
อิงไป่ชวนเงียบไป คิดใคร่ครวญคำพูดของมารเฒ่าอย่างจริงจัง
ถ้าหากพวกเขาอยู่ในระดับเดียวกันแล้วใครจะเป็นผู้ชนะ เขารู้สึกได้ว่าซือหม่าโยวเย่ว์ไม่เปลืองแรงในการด่อสู้กับดนเลย นอกจากนี้ยังบอกกับดนดรงๆ ด้วยว่า เขายังมีไพ่ดายที่
