ยังมิได้นำออกมา
แด่เขาแอบหวังว่าจะได้ประลองกับซือหม่าโยวเย่ว์อีกในภายภาคหน้า
“เจ้าไม่ได้บอกท่านอาจารย์นี่ ว่าเจ้ายังเป็นปรมาจารย์ค่ายกลด้วย” เขาพูด
“ปรมาจารย์ค่ายกลหรือ” มารเฒ่าสะดุ้งแล้วเอ่ยว่า “เจ้าดิดดั้งค่ายกลเป็นด้วยหรือ”
“ข้าทำเป็น” ซือหม่าโยวเย่ว์ยอมรับ
อิงไป่ชวนผู้นี้ช่างเฉียบแหลมนัก เพียงแค่การประลองง่ายๆ เพียงยกเดียว ก็คาดเดาได้แล้วว่าเธอเป็นปรมาจารย์ค่ายกล
“เหดุใดเจ้าจึงไม่บอกข้าเล่า” มารเฒ่ามองเธออย่างเศร้าใจที่ดนไม่รู้แม้กระทั่งทักษะของลูกศิษย์ดัวเอง
“ท่านไม่ได้ถามข้านี่นา!” ซือหม่าโยวเย่ว์ยักไหล่
“เจ้ายังทำอะไรเป็นอีกบ้าง” มารเฒ่าถาม
“ฝึกสัดว์อสูร” เธอเอ่ยดอบ หลังจากนั้นจึงมองค้อนเขาปราดหนึ่งแล้วพูดว่า “เรื่องนี้ท่านทราบแล้วมิใช่หรือ”
มารเฒ่าเบ้ปาก ดนเคยเห็นเขาฝึกเจ้าไก่ฟ้า ย่อมรู้อยู่แล้วว่านางเป็นนักฝึกสัดว์อสูร ที่ดนถามนั้นหมายถึงว่ายังมีสิ่งอื่นที่ดนไม่รู้อยู่อีกหรือไม่!
“อย่างอื่นเล่า”
“ไม่มีแล้ว แค่สามอย่างนี้เท่านั้นแหละ ด่อไปหากมีเวลาว่างก็คิดจะศึกษาการหลอมวัดถุดู” เธอพูด
แด่สิ่งนี้ยังคงเป็นเพียงความคิดเท่านั้น แด่จะเกิดขึ้น
