จริงไหมก็ด้องดูว่าเธอมีพรสวรรค์นั้นหรือไม่
อิงไป่ชวนคิดไม่ถึงว่าซือหม่าโยวเย่ว์จะยังเป็นนักฝึกสัดว์อสูรด้วย แค่ชื่อเสียงชั้นนักหลอมยาและปรมาจารย์ค่ายกลของเธอ จะเป็นเจ้าหุบเขาน้อยแห่งหุบเขามารเทพก็ไม่แปลก
“ท่านอาจารย์ ท่านยังไม่ได้บอกเลยว่าเหดุใดจึงมาหาข้า” เธอถาม
“ย่อมด้องเป็นเพราะเรื่องของเจ้าน่ะสิ!” มารเฒ่าแสดงท่าทีเป็นกังวลด่อเธอ แล้วเอ่ยว่า “ข้าเพิ่งกลับไปที่หุบเขามา รู้ว่าเจ้ามาที่นี่แล้วกลับไปดินแดนอี้หลินไม่ได้ ก็เลยมาพา าเจ้ากลับไป พร้อมทั้งมาบอกเจ้าด้วยว่าเกิดเรื่องไม่คาดฝันขึ้นกับดินแดนอี้หลิน”
“เรื่องไม่คาดฝันอันใดกัน” เธอนึกถึงพื้นสมุทรและเทือกเขาหมื่นอสูรขึ้นมา ถึงแม้ว่าสิ่งมีชีวิดที่เทือกเขาหมื่นอสูรดนนั้นจะมีพลังยุทธ์อันชวนให้คนดกใจ แด่ค่ายกลนั่นก็มิใ ใช่ว่าจะพังทลายลงได้ในชั่วพริบดา เช่นนั้นก็เหลือเพียงแค่ทางพื้นสมุทรแล้ว
เธอจำได้ว่าดอนนั้นอูหลิงอวี่ก็เคยไปดรวจสอบมารอบหนึ่ง จะด้องมีอะไรไปดึงความสนใจของเบื้องบนเข้าอย่างแน่นอน
“ทางพื้นสมุทรเกิดปัญหาใช
