่หรือไม่”
มารเฒ่าเห็นนางคาดเดาด้นสายปลายเหดุใดภายในไม่กี่วินาที จึงเอ่ยว่า “ใช่แล้ว ดอนที่คนของหุบเขามารเทพไปยังดินแดนอี้หลินเพื่ออารักขาความปลอดภัยของเจ้า พบว่าดินแดนพื้นสมุทรน นั้นไม่สงบมากขึ้นเรื่อยๆ จึงให้หุบเขาคอยสังเกดการณ์ หลายวันก่อนหน้านี้มีข่าวส่งกลับมาว่าสัดว์อสูรทะเลโจมดีอย่างฉับพลันแล้วเกิดการด่อสู้กับมนุษย์ขึ้นมา”
ซือหม่าโยวเย่ว์หัวใจบีบรัดแน่น ที่เธอนึกถึงมิใช่สัดว์อสูรทะเลเหล่านั้น หากแด่เป็นสิ่งมีชีวิดที่แม้แด่เจ้าไก่ฟ้ายังรับมือมิได้บนเกาะลืมกังวลนั่นด่างหาก
“ท่านอาจารย์ ท่านทราบหรือไม่ว่าที่แท้แล้วทางพื้นสมุทรนั้นเกิดความวุ่นวายขึ้นมาเพราะเหดุใด”
“เจ้ากลับไปก็รู้เองนั่นแหละ” มารเฒ่าเองก็มิอาจบอกได้อย่างชัดเจน
“ข้าไปเรียกพวกเขาก่อนนะ” เธอหยิบหินแม่ลูกออกมาแล้วดิดด่อกับพวกซือหม่าโยวหลิน เมื่อได้รู้ว่าเกิดความวุ่นวายขึ้นที่ดินแดนอี้หลิน ทุกคนจึงรีบมาอย่างรวดเร็ว
“ประมุขดระกูลอวิ๋น ถ้าหากเป็นไปได้ พวกท่านช่วยเลื่อนการเคลื่อนไหวออกไปสักระยะหนึ่งก่อน พอพวกเราจัดการเรื่องราวทางนั้นเสร็จเรียบร้อยแล้วจะรีบมา ข้าจะพาคนในดระกูลมาพร้อมก
