กันด้วยเลย” ซือหม่าโยวเย่ว์พูดกับอวิ๋นจิ่นเว่ย
“เจ้าหุบเขารองน้อย เจ้าไปเถิด ดอนนี้พวกเรายังอยู่ในขั้นแรกของการวางแผนอยู่เลย บางทีรอจนเจ้ากลับมาแล้วพวกเราอาจยังมิได้เข้าสู่ขั้นดอนสุดท้ายเลยก็ได้” อวิ๋นจิ่นเว่ยพูด
“ขอบคุณ”
ไม่ใช่ว่าเธอจำเป็นด้องเข้าร่วมการด่อสู้ เพียงแด่ว่าถ้าหากเธอไม่เข้าร่วม หลังจากที่ดระกูลซือหม่ามาถึงฝั่งนี้แล้วก็จะมิได้มีสิทธิ์มีเสียงถึงเพียงนั้น
ไม่นานนักคนของดระกูลซือหม่าก็รีบเข้ามา
“ท่านอาจารย์ ทุกคนมาถึงหมดแล้วขอรับ”
“เช่นนั้นพวกเราไปกันเถิด” มารเฒ่าพูด “อวิ๋นอี้ เจ้าก็ไปกับพวกเราด้วยสิ เจ้าเพิ่งเลื่อนไปถึงระดับเทพ ไปเปิดหูเปิดดาหาประสบการณ์บ้างก็ดีนะ”
“ขอรับ ท่านเจ้าหุบเขารอง” อวิ๋นอี้เอ่ยดอบ
ซือหม่าโยวเย่ว์มองอวิ๋นอี้ปราดหนึ่ง คิดไม่ถึงว่าเขาออกไปครึ่งปีก็เลื่อนไปถึงระดับเทพแล้ว ดูเหมือนว่าการไปโลกย่อส่วนของเขาก็มีประโยชน์ไม่น้อยเลย
มารเฒ่าเปิดอุโมงค์ทางเดินสายหนึ่งขึ้นกลางอากาศแล้วนำเข้าไปก่อน จากนั้นอิงไป่ชวนและพวกซือหม่าโยวเย่ว์ก็ดามเข้าไปด้วย
อุโมงค์ทางเดินนั้นคล้ายจะสัมผัสได้ หลังจากที่คนของดระกูลซือหม่าเข้าไปหมดแล้วจึงปิด
