กายเธอเช่นเดียวกัน
ไม่เพียงเท่านั้น เธอยังเรียกสัตว์อสูรเทพซึ่งมีพลังยุทธ์ขั้นห้าขึ้นไปออกมาทั้งหมดและให้พวกมันเอ่ยคำสาบานเช่นเดียวกัน เมื่อพวกมันได้รู้ว่าราชาและผู้อาวุโสเผ่าต่างเอ่ยคำสาบานกันไปหมดแล้ว สัตว์อสูรเทพเหล่านี้ก็พากันเอ่ยคำสาบานตามไปด้วยโดยไม่รีรอ
“โยวเย่ว์ จะให้พวกเราอยู่ข้างกายเจ้าไปตลอดร้อยปีนี้เลยหรือ” หรงถาม
แม้สถานที่ที่ซือหม่าโยวเย่ว์ให้แก่พวกเขาจะหายใจได้ แต่กลับไม่อาจฝึกฝนได้เหมือนกับสถานที่อื่นๆ ถ้าหากต้องเนิ่นช้าออกไปร้อยปีเพราะเรื่องนี้ พวกเขาก็รู้สึกไม่ค่อยยินยอมเช่นเดียวกัน
“พวกเจ้าวางใจเถิด เชื่อว่าอีกไม่นานข้าก็จะไปยังดินแดนโบราณ รอข้าขึ้นไปแล้วย่อมต้องหาสถานที่ดีๆ ให้พวกเจ้าได้ลงหลักปักฐานกันแน่นอน” ซือหม่าโยวเย่ว์เอ่ย “ถ้าข้าต้องการตัวพวกเจ้า ข้าจะไปตามหาเอง”
หรงพยักหน้า เป็นเช่นนี้ก็ดี
“เอาล่ะ พวกเจ้าเลื่อนระดับกันได้แล้ว”
ซือหม่าโยวเย่ว์เหลือสุดยอดสัตว์อสูรเทพเหล่านั้นเอาไว้ ส่วนที่เหลือก็เก็บกลับเข้าไปในเจดีย์วิญญาณ
“พวกเจ้าตัวไหนที่รู้สึกว่าตนโจมตีสัตว์อสูรเหนือเทพได้แล้วบ้าง” เธอถาม
คำตอบที่ได้รับทำให้เธอตกใจ สองเผ่าพันธุ์รวมกันมีทั้งหมดสามสิบกว่าตัว นอก
