ลงอย่างสมบูรณ์แล้ว ต่อให้ภายในนั้นมีคนอยู่ก็ออกมาไม่ได้แล้ว จากนั้นคนอื่นๆ จึงพา กันจากไป
เมื่อบนภูเขาเหลือเพียงแค่คนของหุบเขามารเทพและสำนักรุ้งจันทราแล้ว เจิงเฉิงจึงค่อยเก็บงำรอยยิ้มลำพองใจแล้วถามว่า “มีเรื่องอันใดกัน”
“พวกเราถูกถ้ำเมฆขาวและตำหนักผู้วิเศษร่วมมือกันไล่ล่าสังหารภายในนั้น จนพวกเราสูญเสียกำลังคนไปส่วนหนึ่ง” อวิ๋นอี้พูด
“นอกจากนี้ตำหนักผู้วิเศษยังมอบสัตว์อสูรเหนือเทพตนหนึ่งให้กับเย่อวี๋ฝานด้วย พวกเราชีวิตเกือบจะหาไม่กันหมดแล้ว” เฉียวย่าเอ่ยเสริม
“สัตว์อสูรเหนือเทพหรือ!”
ทุกคนตกใจอย่างใหญ่หลวง มีเพียงแค่คนที่อยู่ต่ำกว่าระดับเทพลงไปเท่านั้นที่ได้รับอนุญาตให้เข้าไปภายในนั้นได้ ถ้าหากมีสัตว์อสูรเหนือเทพอยู่จริงๆ แล้วพวกเขามีชีวิตรอดมาได้อย ย่างไรกัน
“คิดไม่ถึงว่าตำหนักผู้วิเศษจะกล้าทำเรื่องเช่นนี้ออกมาได้” แม่เฒ่าอวิ๋นพูดอย่างชิงชัง “ยังคิดจริงๆ ว่าพวกเขามีจำนวนคนมาก ก็มีอิทธิพลแข็งแกร่งแล้วอย่างนั้นหรือ ถ้ำเมฆขาวก็ ด้ว
