ซาก หากมิได้ถูกฉีก กทึ้งกลายเป็นสองท่อน ก็แขนขาขาดหาย หรือไม่ก็ศีรษะแยกออกจากตัว
ซากศพกว่าหมื่นร่างกองกันอยู่ตรงนี้ ออกจะ… ชวนคลื่นเหียนอยู่บ้างจริงๆ
เธอโบกมือเก็บสัตว์อสูรวิเศษทั้งหมดเข้าไปภายในเจดีย์วิญญาณ คราวนี้แม้แต่ราชาสัตว์อสูรทั้งสองก็ถูกเก็บกลับเข้าไปด้วย
“พวกเรา”
“ปัง…”
พวกเขายังไม่ทันได้เอ่ยวาจา สายฟ้าสายหนึ่งก็ฟาดลงกลางท้องฟ้า กลิ่นอายอันน่าหวาดหวั่นขุมหนึ่งกดดันลงมา
“เรื่องอันใดกันน่ะ”
ทุกคนเงยหน้าขึ้นมอง กลางท้องฟ้ามีพายุหมุนปรากฏขึ้น พายุหมุนนั้นรวมตัวกันอย่างรวดเร็ว แล้วค่อยๆ ก่อตัวเป็นอุโมงค์ทางเดินเส้นหนึ่ง
“หรือว่าการโจมตีเมื่อครู่ทำให้อุโมงค์ทางเดินเปิดก่อนเวลาอันควรเล่า” อวิ๋นอี้พูดอย่างตกใจ
“เหตุใดจึงมีอุโมงค์ทางเดินสองเส้นเล่า”
“ด้านนอกอุโมงค์ทางเดินมิใช่สถานที่ที่พวกเรามามิใช่หรือ” กัวฝูร้อง
“สถานที่อีกแห่งหนึ่งก็เป็นดินแดนโบราณเช่นเดียวกัน” เสิ่นเหราเอ่ย
“ดูเหมือนว่านี่จะเป็นอุโมงค์ทางเดินให้พวกเรากลับไป” เฉียวย่าพูด
“เอ๊ะ… เหตุใดจึงไม่มีอุโมงค์ทางเดินที่ตรงไปยังดินแดนอี้หลินเล่า” มีคนร้องออกมา
จากนั้นทุกคนจึงค่อ