ยนึกขึ้นได้ว่าที่นี่ไม่มีอุโมงค์ทางเดินปรากฏที่ดินแดนอี้หลิน จึงมองพวกซือหม่าโยวเย่ว์อย่างแปลกพิกล
“พวกเรามิได้เข้ามาตามอุโมงค์ทางเดินปกติตั้งแต่แรกอยู่แล้ว” ซือหม่าโยวเย่ว์พูดพลางหยิบเอาเข็มทิศอันนั้นออกมาแล้วใส่พลังวิญญาณเข้าไป เข็มทิศนั้นลอยขึ้นกลางอากาศ เพิ่งจะสร ร้างอุโมงค์ทางเดินได้เล็กน้อยก็ร่วงหล่นลงมา นี่ทำให้สีหน้าของเธอแปรเปลี่ยนไป
“ทำไมหรือ”
เมื่อเห็นสีหน้าเธอไม่ถูกต้อง ทุกคนจึงมิได้รีบร้อนจากไป
“เป็นไปได้ว่าการต่อสู้ของพวกสัตว์อสูรเหนือเทพอย่างเจ้าไก่ฟ้าเมื่อครู่ส่งผลกระทบต่อห้วงมิติที่นี่ เข็มทิศนี้มิอาจใช้การได้อีกแล้ว” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด “อุโมงค์ทางเดินที่ มุ่งไปสู่ดินแดนอี้หลินมิอาจเปิดขึ้นมาได้อีกแล้ว”
“แล้วจะทำเช่นไรดีเล่า” ซือหม่าโยวฉิงพูดอย่างเป็นกังวล
ซือหม่าโยวเย่ว์มองอุโมงค์ทางเดินเหนือศีรษะพลางเอ่ยว่า “วิธีการเดียวที่มีก็คงได้แต่ทดสอบอุโมงค์ทางเดินสองแห่งนี้ดูแล้ว ไม่รู้ว่าพวกเราจะผ่านไปได้หรือไม่”
“คงได้แต่ทดสอบดูแล้วล่ะ”
“ในเมื่อเป็นเช่นนี้ เจ้าหุบ
