ต้องการรวบรวมกำลังพล พวกเราก็ตามใจพวกเขาเสียหน่อยเถิด ตอนนี้ทุกคนกลับไปพักผ่อนกันเถิด รอให้พวกเขามาหาพวกเราเอง” ซือหม่าโยวเย่ว์บิดขี้เกียจ เห็นได้ช ชัดว่ามิได้เป็นกังวลกับสงครามที่ใกล้เข้ามาเลย
“โยวเย่ว์ ถ้าหากพวกเรารอให้พวกเขาเข้ามาถึงแล้วค่อยลงมือ พวกเขาอาจจะมีกันเกินหมื่นคน ถึงแม้ว่าพลังยุทธ์ของทุกคนจะไม่อ่อนแอ แต่ถึงอย่างไรพวกเราก็มีจำนวนคนอยู่อย่างจำกัด เจ้าไก่ฟ้าปะทะกับสัตว์อสูรเหนือเทพของเย่อวี๋ฝาน ก็ไม่แน่ว่าพวกเราจะเอาชนะพวกเขาได้ ถึงอย่างไรจำนวนคนก็แตกต่างกันมากมายเหลือเกิน”
“วางใจเถิด จำนวนคนของพวกเราไม่น้อยอย่างแน่นอน” ซือหม่าโยวเย่ว์พูดอย่างมั่นใจในตนเอง หลังจากนั้นจึงเดินก้าวยาวๆ ไปยังที่พัก
ทุกคนเห็นท่าทางเช่นนี้ของเธอแล้วจึงมิอาจพูดอะไรได้อีก ได้แต่กลับไปพร้อมกับเธอด้วย
หลายวันต่อจากนั้น ทุกคนต่างพักผ่อนกันอยู่ที่เดิม กินดื่มนั่งนอนกันไป เจออาหารที่เจ้าอ้วนชวีนำมาให้ ก็ไม่มีกะจิตกะใจนึกถึงเรื่องสงครามกันแล้ว
แต่หลังจากที่คนของหุบเขามารเทพกินเต็มอิ่ม หลับเต็มตากันแล้วก็มิไ
