ด้เถลไถล ทุกคนต่างเริ่มต้นหลอมยาวิเศษสำหรับรักษาอาการบาดเจ็บแล้วฟื้นฟูปราณวิญญาณ ยาขวดแล้วขวดเล่าถูก หลอมออกมา
คนของสำนักรุ้งจันทรา ตระกูลอวิ๋น และตระกูลกัวก็ได้รับยาวิเศษมาเป็นจำนวนไม่น้อย
แน่นอนว่าพวกเขาก็ต้องจ่ายในราคามากพอสมควร
หลังจากหลอมยาวิเศษเสร็จเรียบร้อยแล้ว อีกฝ่ายก็ยังมิได้พาคนมาสังหาร ซือหม่าโยวเย่ว์จึงนั่งไม่ติดอยู่บ้าง เธอนำคนกลุ่มหนึ่งไปเริ่มต้นหาสมบัติในละแวกใกล้ๆ สมุนไพรอายุข ขัยแตกต่างกันต่างถูกเก็บเข้าไปภายในแหวนเก็บวัตถุของเธอ
เมื่อเห็นท่าทีที่เธอไม่ยอมปล่อยสมุนไพรไปเลยแม้แต่ต้นเดียว พวกซือหม่าโยวหลินต่างก็รู้สึกว่าทนดูไม่ได้อยู่บ้าง ถ้าหากมิได้รู้อยู่แล้วว่าภายในเจดีย์วิญญาณมีเครื่องยาอ อยู่มากมายถึงเพียงนั้น พวกเขาก็คงจะคิดเหมือนคนของหุบเขามารเทพจริงๆ ว่าเธอเป็นยาจกที่ขาดแคลนเครื่องยาเป็นอย่างยิ่ง
หลังจากที่กวาดล้างบริเวณรอบๆ ไปเรียบร้อยแล้ว คนของตำหนักผู้วิเศษที่พวกซือหม่าโยวเย่ว์รอค
