ไป” เล่อฉีพูด “ตอนนี้ข้าขอไปรวบรวมคนของขุมอำนาจอื่นๆ ก่อนนะ”
“ได้”
ณ สถานที่แห่งหนึ่งไม่ไกลจากที่ราบแห่งนี้มากนัก พวกซือหม่าโยวเย่ว์และอวิ๋นอี้ยืนตระหง่านต้านลมอยู่
“วี้ๆๆ…”
ผึ้งตัวหนึ่งบินเข้ามาจากที่ไกลๆ ก่อนจะหยุดลงบนอุ้งมือของซือหม่าโยวเย่ว์แล้วพูดอะไรเสียงดังวี้ๆๆ กับเธอ
ผ่านไปครู่หนึ่ง ซือหม่าโยวเย่ว์จึงยกมือขึ้นเบาๆ ผึ้งตัวนั้นจึงบินจากไปอีกครั้ง
“โยวเย่ว์ มีข่าวอะไรหรือ” กัวเพ่ยเพ่ยถาม
ซือหม่าโยวเย่ว์แย้มยิ้มแล้วเอ่ยว่า “เย่อวี๋ฝานออกจากการปลีกวิเวกแล้ว คนของตำหนักผู้วิเศษเตรียมตัวรวบรวมกำลังคนที่มีมาจัดการกับพวกเรา”
“เช่นนั้นตอนนี้ข้าจะอาศัยจังหวะที่พวกเขายังรวบรวมกำลังไม่เสร็จไปสังหารพวกเขาเสีย” เจ้าอ้วนชวีพูด
“จะรีบร้อนไปไหนกันเล่า” ซือหม่าโยวเย่ว์ตบบ่าเจ้าอ้วนชวีแล้วเอ่ยว่า “พวกเราจะต้องรอ รอให้พวกเขารวบรวมคนทั้งหมดเสร็จก่อน แล้วพวกเราค่อยหว่านแหรวบพร้อมกันในคราวเดียวเลย ดีกว่าไปจัดการทีละคนนะ!”
………………………………
