ี๋ฝานดูเป็นคนอบอุ่นนุ่มนวลอย่างยิ่ง ถึงแม้ว่าจะตกใจเหลือนแสน ความประหลาดใจและพรั่นพรึงนั้นก็ยังทำให้คนเห็นแล้วสบายตาอยู่ดี
“ตอนนั้นที่ข้าได้ฟังก็พรั่นพรึงมากเช่นกัน ถึงอย่างไรเจ้าหุบเขาน้อยแห่งหุบเขามารเทพก็คืออิงไป่ชวนมาโดยตลอด กลายเป็นคนของดินแดนระดับล่างคนหนึ่งไปตั้งแต่เมื่อใดกัน ต่อมาข้าจึงนึกได้ว่าหุบเขามารเทพเคยมีเจ้าหุบเขาน้อยอยู่สองคน คนผู้นี้อาจจะเป็นเจ้าหุบเขาน้อยอีกคนหนึ่งก็ได้ใช่หรือไม่เล่า” เล่อฉีคาดการณ์
“มีความเป็นไปได้” เย่อวี๋ฝานก็เห็นด้วยกับข้อสังเกตนี้เช่นกัน เพียงแต่ในใจของเขายังคงมีข้อสงสัยอยู่ “แต่หุบเขามารเทพมีเจ้าหุบเขาน้อยคนที่สองตั้งแต่เมื่อใดกัน หรือว่ามาจากดินแดนเบื้องล่างกันเล่า”
“เรื่องนี้มีเพียงแค่คนของหุบเขามารเทพเท่านั้นที่รู้กระมัง” เล่อฉีพูด
“ไม่ต้องไปสนใจคนพวกนั้น ตอนนี้เหลืออีกเพียงสองเดือน เวลาก็จะสิ้นสุดลงแล้ว พวกเราต้องล้างบางพวกเขาให้หมดก่อนออกไป ไม่อย่างนั้นอาจทำให้แผนการของตำหนักยุ่งเหยิงได้” เย่อวี๋ฝานพูด
“แกะรอยพวกเขาได้เรียบร้อยแล้ว ก่อนหน้านี้พวกเขามีจ้าววิญญาณขั้นสุดยอดอย่างอวิ๋นอี้อยู่ พวกเรามิได้ลงมือมาโดยตลอด อยากรอให้ท่านออกมาก่อนแล้วค่อย